خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٨

منتخب غزليّات

برهمن‌زادهء اين بتكده‌ام ننگم باد * گر بپرسم ز كسى حلقهء زنّار كجاست

منم آن بلبل دور از گل ناديده چمن * كه همه عمر ندانسته ، كه گلزار كجاست

* * *

نگاهبانى خود داد تا نگاه مرا * دگر به چشم نديد آفتاب ماه مرا

به زير چشم نگه كردنش به آن ماند * كه مىرود ز پى و مىخرد نگاه مرا

نمانده‌ست به محشر اميد مغفرتم * مگر به لطف ببخشد خدا گناه مرا

گناه‌كار چنانم ، كه در عذاب افتد * فرشته‌اى كه برد نامهء سياه مرا

* * *

كيست بيّاع متاع ناز در بازار حسن * شورش اهل محبّت بر در دكان كيست ؟

از سيه‌بختان كه بر مهر و وفايش بسته دل * آسمان كين با كه دارد ، در كمين جان كيست ؟

شور محشر گرم مىبينم نمىدانم كه باز * از شهيدان محبّت پرسش ديوان كيست ؟

* * *

ديگر بهار شد كه سوى دشت رو كنند * رندان هواى سبزه و ميل سبو كنند

ديگر ز پاى خُم نشود دور محتسب * زين باده قطره‌اى اگرش در گلو كنند

گاهى كه مىكند نگهى خوب مىكند * كارى كه كم كنند نديدم نكو كنند

از آب ديده غسل سخى كن كه درخور است * ميخواره را به زمزم اگر شست‌وشو كنند

* * *

دل كه با جان چون محبّت الفت ديرينه داشت * با توام كرد آشنا از بس كه با من كينه داشت

طالب اين بىاعتبارى بيشتر فهميده بود * كز محبّت خاطرى صافىتر از آيينه داشت

* * *