خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٥

به اسم كمال

بىتابئى « 1 » اگر كنم از دوريت مرنج * كين اضطراب دل ، ز غلوى محبّت است

مستىّ هركسى بود از جام مى سخى * مستىّ ما ز جام و سبوى محبّت است

* * *

يك بار بىدلى به تو پهلونشين نبود * كز هر طرف هزار طرف در كمين نبود

بد مهرى زمانه به ما نيست اين زمان * كى بود روزگار كه با ما به كين نبود

* * *

سرسبز بهارى كه گلش روى تو باشد * خرّم چمنى كآبخور جوى تو باشد

صد ساله پى شكر ، به يك سجده توان رفت * محراب اگر گوشهء ابروى تو باشد

* * *

باز در كوى محبّت ، فتنه سرگردان كيست * غمزه تعليم از كه دارد « 2 » ناز در فرمان كيست

كيست بيّاع متاع ناز در بازار حُسن * شورش اهل محبّت بر در دكان كيست

از سيه‌بختان كه بر مهر و وفايش بسته دل * آسمان كين با كه دارد ، در كمين جان كيست

شور محشر گرم مىبينم نمىدانم كه باز * از شهيدان محبّت پرسش ديوان كيست

* * *

كسى چه‌سان دل از آن تندخو بگرداند * ز قبله كس نتواند كه رو بگرداند

ز بس كه نام برآورده‌ام به بدنامى * به هركه رو كنم از شرم رو بگرداند

از آن به بندگى افتاده‌ام كه مىخواهم * كسى مرا بخرد گرد او بگرداند

* * *

( 1 ) . اصل : بىتابى . ( 2 ) . اصل : دار .