خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٢

لغز معمّا به اسم ملكى

ز بيت دوم مصرع اوّلين * بخوان بهر تاريخ طوف مقام

اگر سال ديگر هم از لطف حق * نصيبت شود طوف بيت الحرام

پى سال تاريخ حجّ سِوُم * بخوان مصرع اوّلين را تمام

پس از نُه مه ايزد ز درج شرف * مرا گوهرى داد نيكو سرشت

كه گفته‌ست صاحب خرد گوهر است * پسر خواه خوش صورت و خواه زشت

پسر نزد اهل بصر كوكبى است * كه باشد طلوعش ز برج بهشت

پسر بىبها ، دُرّ يك دانه است * كه گرديد از او بهره‌ور هركه كشت

قلم بهر تاريخ مولود وى * « دُر درج ادراك و دانش » « 2 » ، نوشت

بشنو ز روى تعميه اسم مربّعى * كاو هست از اسامى ابناى روزگار

ربع نخست و ثلث دوم نيم ثالثست * حرف چهارمش كه دو چارست نصف چار

گرديد آشكار كه هستند اين حروف * هريك فزون ز ديگرى امّا به يك قرار

هريك فزون ز ديگرى امّا عجبتر آنك * بيرون و اندرونش مساوى است در شمار

نصف نخست او كه قرين است با نشاط * تن راست روح ، خاصه به وقت گل و بهار

گردد گشاده‌روى اگر نيم آخرش * در معنى است سوخته در لفظ تاجدار

نقدش هزار مرتبه را چون كند زياد * نقد وى است مرتبه گر كم كند هزار

( 1 ) . منظور سخى . ( 2 ) . به سال 998 ه . ق اشاره دارد .