خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦١

[ 8 . ] مولانا ركن الدين مسعود طيّب اللّه بركات انفاسه

هنگام جست‌وخيز شرايين نازكش * جمع آيد از نجابت چون نقش در نگين

لاغر ميان كميت دواندى كه چون كنى * با فاى فربهيش مبدّل سر سرين

از مدّ يال بر الف گردنش شود * در پيش چشم عقل عيان نقش آفرين

بنگر در او چو گرم عرق مىشود اگر * بر روى آب ديدستى موج آتشين

رفتِ خوشش به وصل مبدّل نموده هجر * نقش سمش به مهر موشّح نموده كين

داغ تو گشته زيب سرينش ز هر دو سوى * يا مهر و ماه از دو طرف بسته بر سرين

بازى كند به گوى زمين از كنار سم * گويى به ميخ بر سم او بسته‌اى زمين

پيشى گرفته يك سر و گردن به خنگ چرخ * زان‌سان كه چاشت يكسره « 1 » پيش است از پسين

تا پشت گاو و ماهى بيند به گوش تيز * و آنگه همه نشانِ به سر « 2 » سم دهد دفين

خنگىست خوش‌خرام و سبك‌روح همچو باد * بر خاك نقش كرد سمش صورت مراد

اى صاحبى كه چرخ و فلك بهر افتخار * هر صبح مىكنند سوى درگهت گذار

بادى به شهر « 3 » فتح چو اسلام در ميان * بادى ز دشت فتنه چو اقبال بر « 4 » كنار

( 1 ) . اصل : يكسر . ( 2 ) . اصل : برسم . ( 3 ) . اصل : شرح . ( 4 ) . اصل : در .