خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

[ 8 . ] مولانا ركن الدين مسعود طيّب اللّه بركات انفاسه

پيكرم همچو نى خشك شده داغ برو * روزن نغمهء در دست ، كه در مزمار است

قدر جان بازشناس اندكى اى طفل مگر * جان گيايىست كه در طبلهء هر عطار است

اين‌چنين سهل ز طومار دل ما مگذر * كز ازل تا به ابد جمله درين طومار است

گر رود جانب خصم تو زبردست اجل * گُرز همچون تن ارقم همه سر ، رفتار است

ور كند قصد عدوى تو ، كمين‌ساز قضا * تير همچون سر افعى ، همه تن سوفار است

با سخاى تو مطر چون گهر تابان است * با وجود تو جهان چون غلط تكرار است

طاير بخت تو مرغى است كه چون ارزن خورد * فلكش معتكف زاويهء منقار است

در جهانى كه سراپردهء حزم تو كشند * خم مى همچو فلاطون خرد هشيار است

هركه افسون تمنّاى تو در وى بگرفت * استخوان در بدنش عقرب و شريان مار است

* * *

ببين درياى چشمم را و رود سيل مژگانش * مياور بر زبان ديگر حديث نوح و طوفانش

عجب فصل بهارى كرد عشق از چهره‌ام ظاهر * كه آه سرد و اشك گرم باشد باد و بارانش

به چشمم آشنا مىآيد آن زلف سيه ، آرى * شبى با بت‌پرستان ديده‌ام در كافرستانش