خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨

[ 8 . ] مولانا ركن الدين مسعود طيّب اللّه بركات انفاسه

هر نهالى كاندرين گلشن به بازى برگرفت * همچو مريم زاد روح اللّهى و دربر گرفت

آسمانى ديگر است القصّه پندارى قضا * تا بريزد طرح آن از چرخ ، خاكستر گرفت

در خوى خجلت نهان شد مهر از شرم گلش * موسى اندر آب پنهان گشت كآتش درگرفت

در هرات اين باغ دلكش يادگار دهر ماند * وين جهان فانى از وى زينت و زيور گرفت

شكر ايزد را كه قصر دولت تورانيان * شاه ايران شاه عباس فريدون فر گرفت

خود چه باشد اين جهان تنگ با اقبال شاه * مىتواند گر بود صد عالم ديگر گرفت

گر بهار آمد درين فردوس ور آيد خزان « 1 » * هست هر برگش چو ارواح مَلَك تسبيح‌خوان

در خيابانش ز سرو افتاده ليلى در قطار * بيد مجنون مانده هر سو پاى در گِل ز انتظار

ارغوان چون بشكند در دامن هر نارون * گويى الحق موسيى « 2 » بگرفته طورى در كنار

تختهء گوهرفروشان است حوضش از حباب * رَستهء گوهرفروشى گشته در وى آبشار

مىنمايد راست چون نور بصر در باغ چشم * در هوايش گر معاذ اللّه برخيزد غبار

( 1 ) . اصل : جهان . ( 2 ) . اصل : موسى .