خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

گرچه كردم ذوق‌ها از آشناييهاى « 1 » او * انتقام از من كشيد آخر جداييهاى او

ما و تو همدرد و همداغيم اى مرغ چمن * تو ز گل مينال و من ، از بىوفاييهاى او

* * *

در دل گذشته است مرا زو شكايتى * ترسم كه ناگهان به دل او اثر كند

* * *

ناله‌اى دوش شنيدم ز غم آن مُردم * كه مبادا كند اين ناله براى تو كسى

* * *

كافرا آن دل چو فولادت * اندكى نرم گشته يا نه هنوز ؟

كارم افتاده با تو كافركيش * دشمنى مىكند زمانه هنوز

گفت اگر وصلت آرزوست بمير * مُردم و هست صد بهانه هنوز

* * *

دو روزى دگر درد سر مىبريم * ز بزم تو غوغا بدر مىبريم

دل آورده‌ايم و كنون دامنى * پر از پاره‌هاى جگر مىبريم

و له فى الرباعيّات

مىنالم و هيچ يار دلسوزى نيست * مىگريم و بر سرم دل‌افروزى نيست

آن نالهء زار خالى از دردى نه * وين گريهء جانگداز بىسوزى نيست

* * *

شد از تو حزين جان بلا پروردم * دورى نكنم مگر گناهى كردم

گر خواهى سوز ، من لبالب سوزم * ور خواهى درد ، من سراپا دردم

* * *

هم بر سر بيداد و جفا يار به من * هم دشمن جان شدند اغيار به من

هرگز نرساندم به كسى آزارى * چون است كه مىرسد صد آزار به من ؟

( 1 ) . اصل : آشنايى .