خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٩١

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

بىتابىات اى دل چو ز بهر نگهى بود * اكنون كه نگه كرد چرا تاب ندارى ؟

* * *

بيمار و دلشكسته‌ام و ناتوانِ دوست * بيمار پرسشى بكنيد از زبان دوست

رشك آيدم كه با دل خود در ميان نهم * رازى كه در ميان من است و ميان دوست

دل كرده است وعده‌اش از سادگى قبول * مسكين نكرده است هنوز امتحان دوست

ذوق نظر نيافت حسابى به كام دل * كز هوش رفت ز آمدن ناگهان دوست

* * *

رنجشى داشتم و حالتى افسوس كه او * دگر از نيم تبسّم همه را برهم زد

* * *

پى دفع ملالى بود اوّل عشق من با او * نمىگفتم چنين يكبارگى از كار و بار افتم

* * *

شب مرا فلك امشب ز وصل روشن داشت * ستاره ، شب همه شب چشم رشك بر من داشت

حسابى از مدد دوستان و غمخواران * نساخت كار كه مسكين هزار دشمن داشت

* * *

كينه مىورزند بر حسرت‌كشانِ دوره‌گَرد * بخشد انصافى خدا پهلونشينان تو را

* * *

غم‌ها خورم و ناله به گوشت نرسانم * كآسوده دلان را سر فرياد نباشد

* * *

او بد كند ز شوخى ، من جز نكو نگويم * چون گويم اين‌كه با من ، بد مىكند نكويى

* * *

اى دوست تا تو در دل من جاى كرده‌اى * اين است دوزخى كه ز خلد برين بِه است

* * *