خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٠

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

ز بس كز حد برى ناآشنايى * همه كس وصل خواهد ، من جدايى

كرم فرما حسابى را طلب كن * كه تقليدىست مسكين روستايى

* * *

بيش ازينم تاب جور و طاقت آزار نيست * از تو بيزارم ز دل ، كو هم ز تو بيزار نيست

ما دكان عشق برچيديم پر مفروش ناز * بيش ازين اينجا متاع ناز را بازار نيست

هر زمان سويم مبين هر لحظه در رويم مخند * ناز خود ضايع مكن اين بار چون هربار نيست

اى حسابى ترك او دشواريى دارد و ليك * هرچه مرد آسان كند بر خويشتن ، دشوار نيست

* * *

نمىدانم چه مىگفتى كه من از خويشتن رفتم * خدا را بازگو كز خود در آغاز سخن رفتم

حكيم از نقطهء موهوم حرفى گفت در مجلس * به فكرش رفت هركس ، من به فكر آن دهن رفتم

حسابى يار مىآيد به آيينى كه مىدانى * تو را ديدار ارزانى ، كه من از خويشتن رفتم

* * *

تحقيق كن ببين كه درين مدت فراق * جز با خيال تو به كسى آشنا شدم

* * *

ز سوداى شوريدگان غمت * خرد رشكها بر جنون مىبرد

نمىآيى و هر دمم اضطراب * برون مىدواند درون مىبرد

* * *