خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٨

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

در رهت مسكين حسابى نيست سرگردان كجاست * تا چه پيش آمد غريبِ دل‌ْپريشان تو را

* * *

بر من شبى نمىگذرد كز جنون دل * صد جنگ و آشتى به خيالت نمىكنم

خونم كه خورد عشق تو بادا حلال او * مى با كسى مخور كه حلالت نمىكنم

مُردم چو نرگست به زبان كرشمه گفت * گر مرده‌اى كه رحم به حالت نمىكنم

* * *

در دلم پيچيده چندين آه گرم اى تندخو * رخصتى ده تا برون آيد كه جان مىسوزدم

* * *

نكنى ز شرم‌خويى ، نگه درست در كس * چه كند نيازمندى ، كه هلاك ناز باشد

ز دلم هزار رنجش ، نبرى به نيم پرسش * چه اميد رستگارى ، ز تو عشوه‌ساز باشد

ز فريب وعده امشب ، نزديم چشم بر هم * كه شب اميدوارى ، در خانه باز باشد

تو مگر سگى حسابى كه فرشته سيرتان را * به همه وفا و يارى ، ز تو احتراز باشد

* * *

مرغ دل رميده ، كه يادش به خير باد * آيا چه كرده‌اى كه چنين با تو رام شد ؟

* * *

به خشم رفتهء ما را چه مىروى از پى * چنان نرفت كه ديگر توانش بازآورد

* * *

بگذشتم از وصال تو و هركه بى ؟ « 1 » * بيزارم از جمال تو و هركه بىوفاست

* * *

مكن آنچنان‌كه فردا ، به حسابگاه محشر * كنم از غمت شكايت ، همه در برابر تو

* * *

( 1 ) . اصل : هركه . . . احتمالا هركه بىصفات .