خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

گردم به گِرد كعبه‌اى ، كان كعبه را حاجى تويى * باشم سگ آن كاروان ، كش ترك تاراجى تويى

* * *

هيچ مىبينى به سويم گرچه مىميرم ز شوق * هيچ مىگويى كه مسكينى گرفتار من است ؟

* * *

به تكلّف مطلب سوى خودم رنج مبر * چه برم مايهء اندوه به بزم طربى

* * *

مىخواست تا كرشمهء ابرو نمايدم * آن تير از نگاه كسان در كمان نماند

* * *

بروم « 1 » ، مىكشدم ، صبر كنم ، مىميرم * مصلحت چيست عزيزان ، بروم يا نروم ؟

گفتى البته بيا زود حسابى فردا * خواهم آمد ، اگر امروز ز دنيا نروم

* * *

شدم پابست قيد وعده و درمانده‌ام اكنون * نه مىخوانى « 2 » سوى خويشم ، نه مىآيى به سوى من

محبّت مىكنى كم ، از دلم هر روزه مىترسم * كه چون گيرد خمارت ، مِىْ نباشد در سبوى من

حسابى بس كه گفتى عاشقم ، عاشق شدم آخر * تو آخر گفته گفته عشق بستى بر گلوى من

* * *

ميرم آن دلجويى و آن خلق احسان تو را * آن تبسّم كردن و آن لطف پنهان تو را

مرغ نالان دلم را تير بيزارى مزن * بلبلى گو باش اطراف گلستان تو را

( 1 ) . اصل : مىروم . ( 2 ) . اصل : مىخواهى .