خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٦

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

ز خود مىرفتم و تا ساعتى بيهوش مىبودم * دگر مىجستم از جا ، ناله‌هاى زار مىكردم

سر سودايى خود مىنهادم بر سر زانو * غم و اندوه دورى پيش وى اظهار مىكردم

حسابى كار من مىساختند اين دشمنان امشب * به تدبير دل ديوانه گر من كار مىكردم

* * *

نابود شوم كاش مبادا كه چو آهى * بار دل خود ساخته باشى چو منى را

زين بزم برون رفت و نكو رفت حسابى * كآزرده دل آزرده كند انجمنى را

* * *

غيرت عشقم بر آن دارد كه استغنا زنم * ليك با اين اضطراب دل ندانم چون كنم

* * *

تمام ، سوزوگدازم ز فكر اينكه تو را * چگونه ز آتش پنهان خبر توان كردن

كه بود آن‌كه نگه در تو كرد و خشك نماند * تو آن نه‌اى كه ز پيشت گذر توان كردن

* * *

از يك دو روزه هجر ، حسابى به كار رفت * هجران نديده است عجب بىتحمّلىست

* * *

در حلقهء ماتمزدگان آيم و گريم * دلسوزى آن قوم سبب سازم و گريم

چون صاحب ماتم نكنم شرم ز مردم * با هيچ كس از خلق نپردازم و گريم

* * *

عشقم رسيده است به جايى كه هرچه ز او * در خاطر آورم به دل او اثر كند

* * *

به بزم غير نُقلِ وصل ، دامن‌دامن افشاند * چو سوى من رسد از ناز ، دامن بر من افشاند

* * *