خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٥

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

چنين تا كى دل از لطف تو بدخو در گمان باشد * كشم صد جور و گويم بلكه مقصود امتحان باشد

من از چشم تو غم بسيار دارم اوّلا اين غم * كه بعد از آشتى ترسم حجابى در ميان باشد

* * *

هلاكم كرد امشب فكر ايّامى كه در كويت * زمانى ديرتر مىآمدم ، مىكشتى از نازم

* * *

شب از خيال تو ممنون شديم بيش از پيش * چرا كه وعده تو كردىّ و او بجا آورد

* * *

هركه عاشق نيست دارد قرب ديگر پيش تو * آنچنان پندار ما را هم كه عاشق نيستيم

* * *

كى زدم دست كه دامن نكشيدى از من * من بدبخت چه گفتم ، چه شنيدى از من

با من آهو صفتان انس گرفتند همه * جز تو بيگانهء وحشى ، كه رميدى از من

اختلاط من و تو بود بسى بىنسبت * نيك رفتى كه به يك بار بريدى از من

گر به تيغ ستمت كشته شدم اينم بس * كه گناهى بجز اخلاص نديدى از من

* * *

چگونه پيش تو گويم غم نهانى خويش * كه دم زدن نتوانم ز بىزبانى خويش

* * *

چون نظر در خواب بر خورشيد رخسارش كنم * هر دم از تاب نگاه گرم بيدارش كنم

* * *

من امشب تا سحرگه فكر آن دلدار مىكردم * حكايتهاى او مىگفتم و تكرار مىكردم