خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٢

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

دوشينه با وجود صد آزردگى دلم * در شكوهء تو هيچ به من همزبان نبود

مىشد كه چند روز بسازد به ما دلت * از ما ملول زود شدى وقت آن نبود

شكر خدا كه ديده اگر گشت هرزه‌گرد * هرگز مقام دل بجز اين آستان نبود

* * *

اگر توانى از آن دل غبار كينه بشوى * چه سود مىدهد اى اشك جامه‌شويى تو

* * *

كو دل من كه برت بود امانت ، اين هم * نقد جان است كه بستانى و انكار كنى ؟

* * *

دى ز بيهوشى ندانستم كه مرهم كى نهاد * زخم دل مىدانم امشب درد بسيارى نكرد

حرف بيزارى كه مىگفت از زبانش مدعى * آه كز وى همنشين پرسيد و انكارى نكرد

* * *

من اى همدم دل شمشير غيرت‌خورده‌اى دارم * مگو با من حكايت ، خاطر آزرده‌اى دارم

شب او بوده‌ست و غير و صحبت مى خلوت خالى * من اين تحقيقِ حال از پى به صحبت برده‌اى دارم

رود با ناكسان سازد ، به سوز كس نپردازد * از آن بىدرد بىپروا ، دل افسرده‌اى دارم

اگر دير از برش برخاستم معذور دار اى دل * كه عشقى پاى بر بنياد جان افشرده‌اى دارم

* * *

چون سگم بىقدر پيش او ، چو خاكم ، خوار هم * آدمى بىقدر مىباشد ، نه اين مقدار هم