خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٨١

[ 5 . ] ميرزا حسابى « 1 »

در سوزشم ز آن شمع ، ز آن نايد ز رگهايم فغان * قانون نيم كم هر زمان خيزد فغان از تارها

آخر ز سوداى تو من ديدم زيان جان و تن * مسكين حسابى اين سخن مىگفت با من بارها

* * *

پنداشتم كه دفع ملال است عاشقى * كى داشتم گمان كه چنينم زبون كند

اى اهل طعنه عيب حسابى چه مىكنيد * بيچاره عاشق است بگوييد چون كند

* * *

در راه تو دل را نه شتاب و نه درنگىست * ما را به تو امروز نه صلحى و نه جنگىست

يكرنگ غلامى كه دورنگى نشناسد * خوى تو چنان كرده كه هر لحظه به رنگىست

عشقى كه به آن فخر توان كرد حسابى * در شهر چنان عيب شد امروز ، كه ننگىست

* * *

چو رسد غرور در سر ، گذرد به صد تغافل * دل خود كنم به اين خوش ، كه تو را نديده باشد

* * *

بيشتر درد و غمش عاشق درويش كشد * هركه افتادگىاش بيش ، ستم بيش كشد

آلت تجربهء تيغ محبّت شده‌ام * غمزه هر شب كه زند عشق مرا پيش كشد

گرچه خونم خورد آن‌روز مبادا كه فلك * انتقام من از آن كافر بدكيش كشد

زد به دل تير و چو پىبرد كه آسودم از آن * در خيال است كه چونش ز دل ريش كشد

* * *

امشب كسى به حال من ناتوان نبود * احوال دل مپرس ، دلى در ميان نبود