خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٥

[ 4 . ] خواجه امين الدين محمّد

گر زر ريزد به پات ، ما هم * از ديده ، در خوشاب داريم

بشتاب به سوى ما كه بسيار * در آمدنت شتاب داريم

از دولت پير دُردنوشان * عالم عالم شراب داريم

كس نيست به ميگسارى ما * نقصان نكنى ز يارى ما

اى دل به نگاهى از تو خرسند * قانع ز لبت به يك شكرخند

تا كى بيداد و جور تا كى * تا چند شكيب و صبر تا چند

حاشا كه به صد هزار خوارى * ما از تو كنيم قطع پيوند ؟

جان ترك تو دلگسل نگويد * گويد امّا به دل نگويد

تا هست ، امين سگ در توست * تا هست ، غلام و چاكر توست

بر بستر ضعف و ناتوانى * از شوق ميان لاغر توست

تا هست حيات در تن او * خاك در توست مسكن او

* * *

خو به خوارى كن اگر عاشقيت آيين است * خوار شو خوار ، كه تأثير محبت اين است

* * *

مقدّم بر خودم زان مىنشاند يار در مجلس * كه گردم شرمسار از وضع خويش و زود برخيزم

* * *

نخواند هرگزم سوى خود از حرمان اگر ميرم * كه گستاخى است گر خوانم تو را چون حرمتى دارم

* * *