خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨

[ 3 . ] امير معزّ الدين محمّد اصلح اللّه شأنه

كه اين دو كاتب قدرت‌نويس را تاريخ * نوشت كاتب تقدير ، « قبلة الكتّاب » « 1 »

* * *

نمىدانم چه بد كردم كه با من دل دگر كردى * چه ديدى كز منِ آزرده دل ، قطع نظر كردى

نمىدانم چه واقع شد كه هرچند از من مسكين * تنزّل بيشتر ديدى ، تغافل بيشتر كردى

نمىدانم كه بدگويان چه گفتند از زبان من * كز آن لب هرچه پرسيدم ، حكايت مختصر كردى

نمىدانم چه پيش آمد كه چون آب روان هرجا * سر راهت گرفتم ، جانب ديگر گذر كردى

دورنگى پيشه كردى با معزّى اى گل رعنا * به يكرنگى چو من آخر ، چرا اين رنگ بَر كردى

* * *

هر كجا قصّهء آن چاك گريبان گذرد * جامهء جان مرا چاك ز دامان گذرد

چون سرشك از نظرم رفتى و هر چشم زدن * بىتو صد قافلهء اشك ز مژگان گذرد

جان من بىتو گَرَم مرده شمارند چه عيب * آن نه عمرىست كه بىصحبت جانان گذرد

بهر روزى كه گشايند در صبح وصال * چند عمرم به جفاى شب هجران گذرد

* * *

غمت كه بخت مرا ديده از جهان بسته * در نشاط به روى جهانيان بسته

تو مىروى و من از گريه مىكنم طوفان * كزين وسيله شود راه كاروان بسته

( 1 ) . به سال 986 ه . ق اشاره دارد .