خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

هست در آن تيغ حيات ظفر * هست درين دست وجود كرم

دور بود از اثر لطف او * رنگ زرير ار نشود چون بَقَم

هست هوادار دليران و ليك * بس كه كند منع ستم دم‌به‌دم

كس نكند بحث ز رستم دلير * ز آنكه درو هست حروف ستم !

چرخ كه بسته كمر از كهكشان * پير غلامى بودش پشت خم

قلعهء اميد كه در بسته بود * شكر كه ايّام گشادش ز هم

گلشن آفاق كه مىبود خشك * شكر كه شد غيرت باغ ارم

گرچه نگنجيد درين بحر تنگ * نام شهنشاه چو در چشمه يم

مىدهمش گاه به ايما ، نشان * مىكنمش گه به معمّا ، رقم

هم سَمىِ اختر برج خليل « 1 » * هم دُر درج مه يثرب حرم

نام سعادت اثر نامدار * مهر ازو مشترى و ماه هم

بر ورق دهر دو تاريخ خواست * منشى دوران عطارد رقم

اوّل از آن خسرو جنّت مقام * آخر ازين شاه مبارك قدم

« مرگ خداوند جهان » گشت ثبت * « دور شهنشاه عجم » « 2 » شد رقم

* * *

شهنشاه جم‌جاه گيتىپناه * كه مىخورد گردون به ذاتش قسم

جهاندار قهار گردون وقار * كه بودش لقب قهرمان عجم

ازو زهر در كام ضحاك مار * ازو خاك بر فرق جمشيدِ جم

نپرداخت چندان به كار جهان * شد از بيم او ليك رفع ستم

نوازش نفرمود چندان به خلق * بسى داد ليكن نويد كرم

سمىِّ گلِ بوستان خليل * كه شد گلخنش رشك باغ ارم

پى تاجدارى روى زمين * برافراخت در دهر سالى علم

پى پادشاهى زير زمين * به سال دگر در عدم زد قدم

دو تاريخ زيبنده مىخواست فكر * كه بر لوح عالم نگارد قلم

( 1 ) . منظور اسمعيل دوم است . ( 2 ) . عبارتهاى « مرگ خداوند جهان » و « دور شهنشاه عجم » به سال 984 ه . ق اشاره دارد .