خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

به عزّت آورى او را گرش توانى يافت * « كه آشكار شود سال اين طلسم تو را » « 1 »

لغز معمّا به اسم خضر گفته

آن مثلث اسم كآمد از شقوق حل وى * با نقود چار شق ، نقدش يكى ، اى سرّ خط

هست بيرون و درون او موافق در حساب * آخر وى ، ثلث اوّل آمد و ربع وسط

داغ بر دل ، همچو عاشق ، خال بر رخ چون نگار * هست نام داغ و حالش نزدِ اهل خط نقط

متّصل خواهند بودن هر سه حرف او به هم * تا جمل وضع حروف وى بود بر يك نمط

پى به خضرِ اين لغز پير خرد مىآورد * گر نخواهد كرد در ظلمات فكرت ره غلط

گو لغز كم كن ز تعدادش معمّا را نخست * تا پى تحرير تاريخش قلم سازيم قط

خضر را بالفرض بر باد ار رود نقد تراب * شور تاريخ دگر افتد درين پرشور شط

و له ايضا من سحر انفاسه فى التّواريخ

شه‌شه نشان ، پادشاه جهان * شهنشاه آفاق طهماسب شاه

شهى كز شرف خسرو هند و روم * به پايش فكندند تاج و كلاه

زحل پاسبان و عطارد دبير * سپهر آستان ملايك سپاه

چه شاهى كه بر عدل و احسان او * انوشيروان است و حاتم گواه

زهى ابر رحمت كه از فيض او * تر و تازه شد خشك گشته گياه

چه روشن ضميرى كه پرنور شد * ز ذرات او جرم خورشيد و ماه

( 1 ) . به سال 980 ه . ق اشاره دارد .