بستان السياحه ( فارسي ) — الصفحة ٥٦٩
ذكر ميامى
ذكر منصوره
ذكر منصوره
مدينهايست معموره از مداين كشور مصر و سمت شمال قاهره واقع و جوانب آن واسع است قرب پنجهزار باب خانه در اوست و نواحى چند مضافات اوست در كنار رود نيل اتّفاق افتاده و اكثر مشتهياتش مهيّا و آماده است باغات دلكشا در آنجا بسيار است و مردمش همكى قوم عرب و شافعىمذهبند راقم چند روز در منصوره بوده و با مردمش معاشرت نموده خالى از مردمى نباشند
ذكر منصورآباد
ذكر منصورآباد
نام چند قريهايست خرّم بنياد يكى در عراق و ديكر در خراسان و ديكر در فارس چندان تعريف ندارند
ذكر موشآباد
ذكر موشآباد
قصبهايست خجسته بنياد و از قصبات ارمنيّه كبرى و محلّى است دلكشا در شش فرسخى شهر بدليس در ميان جبال شامخه واقع و طرف مشرقش واسع است قديم الايّام آن قصبه شهر بزرك بوده شيخ حسن چوپانى كركى كرده آنجا را خراب نموده و لوازم قتل و غارت نسبت بدانجا بجا آورده اكنون قرب هزار باب خانه در اوست و نواحى چند مضافات اوست آبش خوشكوار و هوايش سازكار و در قرب و جوارش مرغزار بسيار و چمنهاى خلد آثار است مردمش طايفه كرد و حنفىمذهب و جماعتى متعصّبند از ديركاه دارالامارهء جماعت اكراد بوده مايل بجور و فسادند
ذكر موره
ذكر موره
بفتح ميم مع الواو و فتح راء و سكون هاء ولايتى است عظيم و كشوريست از قديم و اطراف آن ديار دريا و يك طرفش اندك صحراست كويند هفتصد ميل دور اوست و آب و هوايش نيكوست و مشتمل است بر بلاد بسيار و نواحى بيشمار از اقليم پنجم بهغايت معمور و مشتهياتش موفور است آن كشور از توابع روم ايلى است مردمش اكثر حنفىمذهب و خوشمشرب و سفيدرخسار و از متاع حسن و جمال برخوردارند و فواكه سردسيرى و كرمسيريش بسيار و درخت زيتونش بيشمار است اكرچه راقم به موره نرفته امّا اهل آنجا را ديده است
ذكر موصل
ذكر موصل
شهريست بارض عراق متّصل صاحب معجم كويد كه آن از بلاد اسلام است و آن را باب عراق و باب خراسان كفتهاند و بواسطهء آن موصل نام كردهاند كه وصل كرديده ميان جزيرهء عراق و باميان و دجله و فرات و بعضى كويند پادشاهى كه آن كشور را بنا نموده آن را موصل نام بوده است و بروايتى اوّل كسى كه آن را احداث كرد زوايد بن سودا نام داشت و در فرس او را اردشيرش نام كفتندى بعد از آن در زمان اسلام مروان حمار آن شهر را عمارت كرد و در وسعت و عظمت آن اهتمام تمام بجاى آورد و بامصار كبار ملحق ساخت و در آنجا آب روان و باغستان اندكست و هوايش در موسم زمستان سرد و در تابستان كرمست و اكنون دار الملك ديار ربيعه است و سمت شمال بغداد واقع و هفت مرحله دور و اكثر مشتهياتش موفور است مردمش اكثر قوم عرب و اغلب حنفىمذهب و قليلى شافعى و اقلّ قليل تفضيلى و شيعهء اماميّه و علىاللّهيند اكرچه راقم نديده امّا مردم موصل بسيار ديده است
ذكر مهديّه
ذكر مهديّه
در كتب تواريخ مسطور است كه اوّل ملوك بنى فاطمه آنجا را بنا نموده و در زمان ايشان دار الملكشان بوده و در ارض مغرب بزركتر از آن شهر نبوده
ذكر مهنه
ذكر مهنه
از توابع خاوران و از مضافات خراسان و شيخ ابو سعيد بن ابو الخير كه اعرف عرفاى زمان خود بوده از آنجا ظهور نموده
ذكر مهيار
ذكر مهيار
قريهايست آبش ناكوار و هوايش اندك حارّ و خلقش ناسازكار و همكى شيعىمذهب و بدمشربند و آن قريه ما بين اصفهان و قمشه واقع و سمت شمال و جنوبش فىالجمله كرفته و دو طرفش واسع است مكرّر مشاهده شده است و قرب دويست خانه در اوست و دو سه مزرعه مضافات اوست و شاه سليمان صفوى كاروانسرائى در غايت متانت در آنجا ساخته است دريغا كه رو به خرابى است
ذكر مهراج
ذكر مهراج
دو بلوكست در الكاى كشمير يكى كامراج و ديكر مهراج نام دارد مشتمل است بر قراى معموره و مزارع مشهوره و باغات نيكو و بساتين چون مينو آبش فراوان و برنجش بهغايت ارزانست كويند سيصد پاره قريه در اوست و هواى آنجا بسيار نيكوست راقم مشاهده كرده است
ذكر ميانج
ذكر ميانج
اكنون به ميانه مشهور و در السنة و افواه مذكور است ما بين تبريز و زنجان واقع و اطرافش فىالجمله واسع است قريهايست قصبه مانند و محلّى است خاطرپسند قرب پانصد باب خانهء در اوست و چند مزرعه مضافات اوست اصل عين القضاة همدانى مؤلّف زبدة الحقائق از آنجا بوده و در بلدهء همدان آسوده است راقم ميانج را مكرّر ديده و مردمش مشاهده كرديده است
ذكر ميامى
ذكر ميامى
قريهايست فرخندهپى در زمين هموار اتّفاق افتاده و جوانب آن كشاده است آبش از كاريز و هوايش فرحانكيز قرب پانصد باب خانه در اوست و چند قريه مضافات اوست آبش خوب و هوايش مرغوب مردمش همكى شيعهء