تذكرهء بغراخانى ( تذكره مشايخ اويسيه ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩٧
فصل ششم درويشى را حكايت كنند كه شاهبازى گم كرد
فصل ششم درويشى را حكايت كنند كه شاهبازى گم كرد
فصل ششم درويشى را حكايت كنند كه شاهبازى گم كرد
« 1 » كه سالها تربيت كرده بود و گيرا ساخته ، به نوعى كه « 2 » به هر وحشى ، اگر حواله كردى بلا خطا در ربودى . و درويش از قوت بازوى اين شاه‌باز ، از وحوش « 3 » و طيور بسى گرد آورده بود . به يك‌بار « 4 » به سبب اندك خطا و بىپروايى « 5 » از دست داد « 6 » . در جستجوى او مىگشت ، غمگين و بىنصيب از معيشت دنيا . به ناگاه گذر او به بيشه‌اى افتاد كه در آنجا از « 7 » درنده ها بسيار بودند . در كمين او شدند و گرد او را احاطه كردند و زور آوردند كه هلاكش كنند . درويش در مقام محاربه شد . يك شبانه‌روز حرب در ميان آمد . آخر درويش ظفر يافت . چندى ازين دشمنان را به قتل فرستاد « 8 » و باقى گريختند . درويش رو به خانهء خود كرد و از يافتن شاه‌باز خود نوميد بازگشت و به خود مىگفت : سزاى آن جانوردار ، كه به اندك خطا ، شاه‌باز سالها تربيت كرده و آموخته ( و ) ساختهء خود را ، از دست فرستد و خود از پى او آوارگى كشد « 9 » و سرگردان باشد ، و به اين نوع بلاها پيش آيد ! من درويش را كه مانده است كه شاه‌بازپرورى كنم ؟ مردى بودم « 10 » دهقان ، به همان مىبودم بهتر نبود كه عاقبت كارم خبطه شد ؟ در همين انديشه بود كه آوازى به گوش آمد كه : اى درويش ! نوميد مشو ، كه ما ترائيم . شاه‌بازت كجا خواهد رفت كه رامست ؟ اما به هوش باش كه شاه‌باز قدسى در مرتبهء تقدس اولى ، و بدانكه به اندك تنفر متنفر گردد و فرار نمايد ، اما چون رامست بازگردد . غم مخور « 11 » و قيد در كار دار شايد كه مقيد گردد . اين سخن بشنيد ، خوش شد . به‌فور « 12 » دام در كار داشت . بعد از يك ماه به دام آورد . اما اسب تازى كه در پى شاهين « 13 » سوار بود لاغر و زبون گشت . لاجرم چون شاه‌باز قوى باشد و چنگ‌آور ، اسب « 14 » تازى خراب و زبون گردد .
اى درويش ! بدانكه هركه اسب پرورد ، خر شد « 15 » . و هركه خر در « 16 » زير پالان درآورد ، اسب تازى فربه ساخت . و هركه اسب تازى فربه داشت « 17 » شاهين او صيدگير و چنگ‌آور شد و به مقصود رسيد « 18 » .
و هركه به مقصود رسيد آسود .
اى درويش ! مراد از دنيا ، طلب آخرت است . يعنى در دنيا « 19 » آخرت خود را معمور ساز « 20 » .
و مراد از آخرت ، ديدار حق است . پس در دنيا « 21 » مقصود درويش ديدار « 22 » حق جل‌جلاله است . اللهم ارزقنا ! و الله اعلم « 23 » .
( 1 ) - ب : شاه‌باز گم كرده ( 2 ) - ب : - كه ( 3 ) - ب : وحش ( 4 ) - ب : يك‌بار ( 5 ) - ب : خطايى و بىپروا ( 6 ) - ب : + كه ( 7 ) - ب : - از ( 8 ) - ب : به قتل رسانيد ( 9 ) - ت : كشيد ( 10 ) - ب : بودى ( 11 ) - ب : + كه ( 12 ) - ب ، ت : بالفور ( 13 ) - ب : تازى از بىشاهباز سوار ( 14 ) - ب ، ت : است ( 15 ) - ب : خر شود ( 16 ) - ب : - خر در ( 17 ) - ب : ساخت ( 18 ) - ب : صيد گيرد و به مقصود رسد ( 19 ) - ب : - آخرتست . . . دنيا ( 20 ) - ب ، ت : معمور سازد ( 21 ) - ب : - پس در دنيا ( 22 ) - الف : - ديدار ( 23 ) - ب ، ت : - و الله اعلم