الشقائق النعمانية في علماء الدولة العثمانية ( ويليه العقد المنظوم في ذكر أفاضي الروم ) — الصفحة ٤١٦
* ( وممن صبغ يده بألوان العلوم واظهر اليد البيضاء في كل منثور ومنظوم وشنف آذان الدهر بغرر كلماته وقلد جيد الزمان بدرر مصنوعاته واعترف بفضله الكثير من الأفاضل السادة المولى علاء الدين علي بن محمد المشتهر بحناويزاده ) *
قدم به خلوت ما نه كه بي فروغ رخت * شب فراق على را سحر نمىآيد
( وله أيضا ) :
خطش أشوب جهانست وير آمد جه كنم * جان من ازئر بيمار برآمد جه كنم
كفته بودم كه تنوشم مي ان شوخ جهان * جام وردست ز درمست ور آمد جه كنم
عهد آن بود كه با كس نكشايم رازش * لبك ان أشك روان ابرده در آمد جه كنم
زاهدم وندم وسرمست برو خرده مكير * روزى من ز قضا اين قدر آمد جه كنم
جون ببالين من آمد ز فرح مردوم يبش * أي على عمر عزيزم بسرآمد جه كنم
( وله أيضا ) :
جون روز وصل زود كذشت وشب فراق * غمگين جزا شويم كه اين نيز بكذرد
( وله أيضا ) :
بر سينة شرحهاى فروان كه تيغ هجران كرد * مجال تست تن من كه شرح نتوان كرد
( وله أيضا ) :
كفتم خبري كوي مرا كفت دهن نيست * ابرام نكردم جه كنم جاى سخن نيست
( وله أيضا ) :
زمانه با دل تو عهد بىوفايى نيست * اكر جه عهد ووفا نيست در زمانه تو