رشحات عين الحياة في مناقب مشايخ الطريقة النقشبندية وآدابهم النبوية وأسرارهم الربانية — الصفحة ٥٧٠

غاية ما في الباب :

هفت بيت أز غزل بي بدل عارف روم * كه همه باخبران واله آن كفتارند

ميكنم تضمين كاند رصفت أين پاكان * آن كهرها شرف عقد ثريا دارند

جون صدف كوش نه وجاي ده أندر دل صاف * أين غزل را كه بجز عقد درش نشمارند

هله هش دار كه در شهر دوسه طرارند * كه بتدبير كلاه أز سرمه بردارند

دوسه رندند كه هشيار دل وسر مستند * كه فلك را بيكي عريده در چرخ آرند

صورتي أندولي دشمن صورتهاند * در جهانند ولي از دو جهان بيزارند

يار آن صورت غبيند كه جان طالب أوست * همجو جشم خوش أو خير كش وبيمارند

سر دهانند كه تا سر ندهي سر ندهند * ساقيانند كه أنكور نميأفشارند

كر بكف خاك بكيرند زر سرخ شود * روز كندم دروند وبشب جوكارند

مردمي كن مرو از صحبتشان مردم شو * زانكه أين مردم ديكر همه مردم خوارند

أي صفي مردمي آموز أزيشان كايشان * مردم ديدهء بينائي أولو الأبصارند

نور اين مردمك ديدهء بيناكه بود * آنكه زواهل نظر چشم عنايت دارند

قطب آفاق شه كون ومكان خواجة * عبيد كز عموم نعم أو همه روزي خوارند

نير عالم توحيد كه إزمشكاتش همه * ذرات جهان مقتبس أنوارند

خواجهء زمرهء أحرار كه شاهان جهان * بر در خدمت أو بندهء وخدمتكارند

دين پناها توي آن قبلهء مخلوقاتكه خلق * بيخود از هر جهتي روى بوى مىآرند

همه باطوق وفا حلقه بكوشان تواند * كر عبيدند درين راه وكراحر ارند

جاهلاني كه سرا زربقهء أمرت پيجند * در جراكاه بلاهت خربى أفسارند

كه سراسيمه فتاده بته تيه ضلال كاه * حيرت زده در باديهء أدبارند

ناكسانيكه ز احسان تو محروم زيند * بر لب بحر جكر تشنه جوبو تيمارند

آن حريفانكه مي إز ساغر عشقت نوشند * كرچه بس بيخود ومستند عجب هشيارند

بيخود انرا بجناب تو دمادم كششيست * بيدلان در خم قلاب تو ما هي وارند

ما هي بحر توام واز صدف مدح تو پر * جون صدفها كه لبالب ز در شهوارند

هر كه شد غرقة بحر تو فزود آب * رخش أهل ساحل جو صدف ربزة بيمقدارند

جاودان غرقة درين بحر صفا باد صفي * هركزش يا رب أزين بحر بيرون نكذارند