معجم الأدباء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦١

296 - حبشى بن محمد بن شعيب شيبانى [ 2 ]

ح

295 - حارث بن ابى العلاء [ 1 ]

ابو سفيان كنيه داشت . وى برادر ابو عمر بن العلاء است .

296 - حبشى بن محمد بن شعيب شيبانى [ 2 ]

ابو الغنائم نحوى نابينا بود ، از مردم واسط ، از ناحيه‌اى كه آن را افشوليّه خوانند . در ماه ذوالقعدهء سال 565 وفات كرد . به واسط وارد شد و در آنجا قرآن و قدرى نحو آموخت .

سپس به بغداد رفت و در آنجا اقامت گزيد و نزد ابن شجرى علوى باز هم قرآن خواند و از شيخ ابو منصور جواليقى لغت آموخت و نيز از قاضى مارستان سماع كرد . در نحو و لغت و ادب عرب سر آمد شد . شاگردانش همواره بر او ثنا مىگفتند و مىگفتند كه ما شاگردان حبشى هستيم زيرا ابن خشّاب به ما نمىپرداخت و علمش را از ما دريغ مىداشت .

حبشى با وجود چنين دانشى اگر بدون عصا كش از خانه بيرون مىآمد چون ديگر نابينايان نبود كه راه خود را پيدا كند . مسير او تا بازار كتاب‌فروشان بود در نزديك خانه‌اش . مدت بيست سال هر شب سرى به آنجا مىزد .

[ 1 ] انباه الرواة 1 : 337 ، الوافى 12 : 286 ، نكت الهميان : 133 ، بغية الوعاة 1 : 292 . [ 2 ] الوافى 12 : 260 .