ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — الصفحة ٣٤٢

( 67 ) وهطيه *

( 67 ) وهطيه * أمّ فضل

وهطيه در علم و حال و كلام ، يكتاى وقت خود بود . وى شرف مصاحبت اكثر مشايخ زمان خود را داشت .

در اواخر عمر ، نزد شيخ ابو عبد اللّه خفيف 183 رفت . به نيشابور وارد شد و در آنجا ابو عمرو بن نجيد و نصرآبادى را ملاقات كرد . شيخ امام ابو سهل محمد بن سليمان رحمت خدا بر او باد 184 در مجلس او حاضر مىشد و به كلام وى گوش مىسپرد و همچنين گروهى از مشايخ درويشان چون ابو القاسم رازى 185 و محمد فراء 186 و عبد اللّه معلّم و ديگر كسانى كه در رديف ايشان بودند .

از وهطيه شنيدم كه مىگفت : بپرهيزيد از اينكه در طلب آسايش نفس خود باشيد و ديگران در حقّ شما گمان طالب علمى برند . و طالب علم عامل به علم است . و عمل به علم ، به فراوانى روزه و صدقه و نماز نيست ، عمل به علم ، اخلاص عمل براى خدا و راست داشتن نيت و مراقبت نظر خداوند بر آن است ، هرچند كه او ناظر به خداى نباشد و او را مشاهده نكند .

و از او شنيدم كه مىگفت : از نشانه‌هاى صوفى حقيقت يافته اين است