ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — الصفحة ٢٩٨
( 45 ) فاطمه دختر احمد حجافيه
( 135 ) . زكريا شختنى از شختن قريه‌اى در نزديكى نيشابور بود . هرچند نمىتوان تاريخى را براى وفات زكريا پيش‌بينى كرد مشهور است كه وى مريد ابو عثمان حيرى بوده است .
بنگريد رساله قشيريه 233 - 34
خانم كرنل با اتكاى بر ضبط رساله قشيريه نام قريه را شختن مىآورد ، درحالىكه در نسخه‌ى خطى ذكر النّسوة به صورت سختنى است . رساله قشيريه / 370 . - م
( 136 ) . ابو العباس احمد بن محمد دينورى ( وفات پس از 340 / 951 - 52 ) روزهاى پايانى عمرش را در سمرقند گذراند . مدتى را در نيشابور ماند و واعظ پرآوازه‌اى در معرفت بود . ممكن است كه جملات فاطمه درباره‌ى اخلاص ابو العباس ، مربوط به ترك ناگهانى ابو العباس از نيشابور باشد . سلمى گزارشى را نقل مىكند كه بنابرآن كسى از ابو العباس درباره‌ى خروج يكباره او از نيشابور مىپرسد و به او مىگويد كه چه چيزى باعث شد تا تو قصد سمرقند كنى درحالىكه مردم نيشابور به تو علاقه‌مندند و تو را دوست مىدارند ؟ ابو العباس در پاسخ دوبيتى را مىخواند :
إذا عقد القضاء عليك عقدا * فليس يحلّه غير القضاء
فمالك قد أقمت بدار ذلّ * و دار العزّ واسعة الفضاء
هرگاه قضا و سرنوشت بندى بر تو بست ، جز قضا و سرنوشت هيچ‌كس آن را باز نخواهد كرد . پس تو را چه مىشود كه در منزلى حقير خانه كرده‌اى درحالىكه منزلگاه باشكوه ، وسيع و گسترده‌اى در انتظار تست .
بنگريد : طبقات الصوفية سلمى 475 - 78
( 137 ) . اين جمله پايانى از نسخه طناحى افتاده است .