ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — الصفحة ٢٩٢

( 42 ) فاطمه دختر عبد اللّه معروف به جويريه

برابر مولايش چون عاشق سرگشته‌اى مىشود كه مشعوف و حيران اوست .

و به همان اسناد نقل شده كه گفت : از ابو سعيد شنيدم كه مىگفت : از نشانه‌هاى عارف يكى اين است كه روزى او را سرگشته و دورافتاده از خلق ببينى ، درحالىكه هيچ عملى را جز براى آقايش انجام نمىدهد و ديگربار او را با خلق ببينى گويى كه يكى از ايشان است و جايگاهش را از ايشان پنهان كرده است ، مگر اينكه وى از شوق به او ساكن شده و به همتش خود را به او رسانده است .

( 128 ) . با اين اطّلاعات مىتوان زمان مرگ فاطمه جويريه را آغاز قرن چهارم هجرى تخمين زد .

فاطمه جويريه و أمة الحميد هر دو از شاگردان ابو سعيد خراز و مصاحب وى بوده‌اند . - م