ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — الصفحة ٢٤٩
( 25 ) عجرده عميه 80
( 25 ) عجرده عميه 80
( 25 ) عجرده عميه 80 از مردم بصره
از بزرگان زهد و تقوى بود .
سيار از جعفر بن سليمان [ الضّبعى ] 81 نقل كرده است كه گفت : از مادرم يا زنى ديگر غير از او شنيدم كه گفت : عجرده عميه شصت سال روزه بود و افطار نكرد . جز پاسى از شب را نخوابيد و وقتى كه بيدار مىشد مىگفت :
آه ! روز ما را از نيايش با سرورمان بازمىدارد و ما را به شنيدن و گفتن كلامى كه در خور آن هستيم يعنى كلام آدميان برمىگرداند . 82
( 80 ) . همچنين بنگريد صفة الصفوة ج 4 / 31 - 32
( 81 ) . با توجه به اينكه جعفر بن سليمان ضبعى نسلى پس از عجرده مىزيسته است پس تاريخ وفات وى ( عجرده ) بايد نيمه‌ى دوم قرن دوم هجرى باشد .
ابو سليمان ضبعى شيخ دانشمند زاهد و محدث شيعه بود كه در سال 178 درگذشته است .
سير اعلام النبلاء 8 / 176 - 78 نقل از طناحى ص 55 . و مقصود از سيار ، سيار بن حاتم زاهد است . همان . - م
( 82 ) . در اين عبارت عجرده به نيايش‌هاى شبانه‌ى خود اشاره مىكند . ( قيام الليل ) هنگام شب نيايش و مناجات با خدا به جهت امور دنيوى قطع نمىشود ، آنچه كه وى آن را به