ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — الصفحة ٢١٩
( 14 ) شعوانه 52
( 14 ) شعوانه 52
( 14 ) شعوانه 52
شعوانه مقيم ابلّه بود . زن عجيبى بود و صدا و آوازى دلنشين داشت .
مردم را وعظ مىگفت و قرآن را برايشان قرائت مىكرد . زاهدان ، عابدان ، واصلان و ارباب قلوب و مجاهدات در محضرش حاضر مىشدند .
شعوانه به‌واسطه‌ى خشيت الهى و مجاهداتش مشهور بود . او گرينده‌اى بود كه ديگران را به گريستن وامىداشت .
مسدد بن قطن از محمد بن حسين [ برجلانى ] نقل مىكند كه ابو معاذ از ابو عون روايت كرده است كه گفت : شعوانه آن‌قدر گريست كه ما از نابينايى وى بيمناك شديم . پس به او گفتيم : ما از نابينا شدن تو هراسانيم . شعوانه گريست و گفت : مىترسيم ! به خدا قسم كور شدن در دنيا در اثر گريستن فراوان براى من بسيار خوشايندتر از نابينايى در آخرت از آتش است .
شعوانه مىگفت : چگونه چشمى كه از محبوبش درمانده است و آرزوى ديدارش را دارد گريان نباشد ؟ اين درست نيست !
( 52 ) . درباره‌ى شعوانه بنگريد به : صفة الصفوة ج 4 / 53 - 56 برطبق نظر ابن جوزى شعوانه