طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٤

اختلاف نسخه‌ها

( 397 ) - الف ، ب ، د : آن معرفت مهر .

( 398 ) - ب : كه جان از آن پر و عبارت تلك روحى . د : عتاب تهى .

( 399 ) - الف : تملك روحى منك ملا . ج :

منك ملآى . د : منك بلا .

( 400 ) - ب : او معرفت او آيد . ج : « آن بود » ندارد . د : كى از آن گويد آن وراى آن بود .

( 401 ) - ب : اينكه .

( 402 ) - الف : او مىشناسند . ب : او را مىشناسند به اوليت او . . .

( 403 ) - ج : به او او را مىشناسند . د :

به او مىشناسند .

( 404 ) - الف : و خود و آن . ب ، ج ، د : از حوادث وجود و آن .

( 405 ) - ب : كه هركه .

( 406 ) - الف ، ب ، د : وزو بماند .

( 407 ) - الف : هركه طريق صافى باشد با او بماند و خود نماند . ب : صافى شد به او بماند . د : و هركه در طريق صافى شد به او بماند و خود نماند .

( 408 ) - الف : نه عين نه را و نه فا و نه تا تا كى آن التقا و نظر است . د : كه آن التفات و نظر است .

( 409 ) - ب : و آن كس كه اين معرفت .

( 410 ) - ج ، د : كه خود ديده دارد .

( 411 ) - ب : و ديدار نه از ديده و دلدار او را .

( 412 ) - ب : كه آن آن كس بود كه آن مه بود . ج : كه نه آن كس بود پس آن بود . د : كه نه آن كس بود .

( 413 ) - الف : با حورا ايد . ب : با حوار بس . ج : او كه اللّه را بيند . د : يا حوراايد .

( 414 ) - ب ، ج : پس ديدار او او اللّه نشناسد .

( 415 ) - الف : مىببايد شناخت شناخت‌شناسى كه . ب : مىببايد شناخت شناسايى كه ذكر فردانيت . د : مىببايد شناخت شناخته‌شناسى كه .

( 416 ) - ج : « كند » ندارد .

( 417 ) - الف ، د : وجد بگذارد و وجود گيرد . ب : وجد بگدارد وجود گيرد .

ج : وجود گيرد و اصطفا .

( 418 ) - د : و او شناسى كه .

( 419 ) - الف : و هر موى زبان گردد . ب :

+ شعر . ج ، د : و آب و خاك .

( 420 ) - د : ايدر در ازل پيوندد .

( 421 ) - ج : و بهانه در ميان هزيمت گردد .

( 422 ) - د : منها عيون .

( 423 ) - ج : « حق » ندارد .

( 424 ) - ب : « آن »

( 425 ) - ب : و از آدم خود تهى .

( 426 ) - ب : كه يعنى در اخبار آورده‌اند كه . د : آمده كه .

( 427 ) - د : فراموشى گفت يا ابن عمران .

( 428 ) - الف : فان تعرفنى .

( 429 ) - ب ، د : اذا قذفتها .

( 430 ) - الف : يا بن عمران مرا بشناس .

د : مرا بشناس .

( 431 ) - الف ، د : بمگذار .

( 432 ) - ب : دانى كه من نشناسى . د : دانى كه مرا بشناسى .

( 433 ) - ج ، د : و بپذيرى كه .

( 434 ) - ب : در دل قذف كنم .

( 435 ) - ب ، د : افكنم . ج : يعنى در دل او كنم .

( 436 ) - ب : آن را نشانى است روشن كه .

د : آن را آشنائيست روشن‌تر از روز كه .

( 437 ) - د : از دل تو ببرد .

( 438 ) - ب : و آشنائى از من .

( 439 ) - ب : دست‌هاى پر و نعمت من نزد خود .

( 440 ) - الف : ار بتوانى در من آويز .

( 441 ) - الف : پاسخ دهى .

( 442 ) - د : بشناس مرا .

( 443 ) - ب : در ملكوت ترا .