طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٩
اختلاف نسخه‌ها
يكى گفت فرا وى كه 72 : شبى كه ميزبان نبود آن شب به من آى 73 . گفت : آن خود گاه‌گاه 74 مىبود ، من آن خود را خود مىبايد .
5 - هم احمد گفت كه : اين بوالحسن 75 به آخر عمر روزى گفت : من اين جتىگرى به حرفت 76 كه اكنون آمده نمىشناسم ، مرا برگ آن نمىبود ، ام تاسا بگرفت 77 مرا پيش خود بر 78 سه روز بزيست ، پس از آن دعا 79 ، روز چهارم به خداى شد . رحمه اللّه 80 .
اختلاف نسخه‌ها
اختلاف نسخه‌ها
( 1 ) - الف : شيخ بو الحسين سركه .
( 2 ) - ج : و ابو العباس .
( 3 ) - الف : و قوم ديگر كه سموم خاست .
ب : كه باد سموم . د : كه ناگاه سموم خاست .
( 4 ) - ب ، د : افتاده است .
( 5 ) - ب ، د : به سلامت برويد .
( 6 ) - د : و برفت .
( 7 ) - ب ، د : « و » ندارد .
( 8 ) - ب ، ج ، د : تشنه كشته .
( 9 ) - الف ، د : بو الحسين . ب : « سركى » ندارد .
( 10 ) - ب ، ج ، د : بود .
( 11 ) - ب : چند گوئيد درويشى . ج : چند مىگوئى درويش . د : چند گوئى از درويش .
( 12 ) - ج : بنويسد .
( 13 ) - الف : فرونگذرد . د : فرانگذرد .
( 14 ) - ب : و نه هركس كه مىگويد درويشم .
( 15 ) - الف : بشورند .
( 16 ) - د : آمده است .
( 17 ) - الف : از درويشى بيرون مىنهد .
( 18 ) - الف : بپراكند . ب : پركندند . د :
پراكند .
( 19 ) - وقت عمره ماند .
( 20 ) - الف : ابو الحسين .
( 21 ) - ب : و همه جماعت حاضر بودند .
ج : وقت نماز آمد كرد . د : نماز بكرد .
و همه جماعت حاضر بودند .
( 22 ) - د : وى خاست .
( 23 ) - ب ، د : هريك .
( 24 ) - د : برادر خواندهء بود .
( 25 ) - ب : مشايخ و .
( 26 ) - ب ، ج ، د : يار مىبودند .
( 27 ) - الف ، د : به قول سفيه چند . ب : به قول سفيه چند گفت .
( 28 ) - ب : « من » ندارد .
( 29 ) - الف : به عمره مىشد .
( 30 ) - ج : چند آيتى برخواندمى . د :
برخواندى .
( 31 ) - الف : حق بينند . ب : خواهند حق بيد . ج : خواهيد حق بيد . د : خواهيد برحق‌ايد .
( 32 ) - ب ، د : من دل خود دوا كردم . ج :
من فراغت دل .
( 33 ) - الف ، د : يعنى فراغت دل خود را كه . ب : يعنى فراغت دل را كه .
( 34 ) - ب : خصومت بيهده دريغ شود كسى را كه دلى بود . ج : خصومت بيهده دريغ شود كسى را . د : دريغ شود كسى را كه دلى بود .
( 35 ) - الف : او آيد كه اين مرد . ب : او آيد كه . ج : به سر قبر . د : او ايد كه به سر گور .