طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٠

اختلاف نسخه‌ها

( 45 ) - الف ، د : تلى سنگ .

ب : تلى سنگى .

( 46 ) - الف : خداوندا هركه از تو سيم بايد سيم بده و هركه زر .

( 47 ) - ب : و هركه را غلام .

( 48 ) - ج : و چيزى خواهد مرده .

( 49 ) - الف : خيرجهء خود تو بس .

( 50 ) - ب ، د : برين حال آن كراى از .

( 51 ) - الف : بنگر كه خود اد مىگوييد :

ب : بنگر كه چها مىگويد . ج : يعنى بنگر . د : يعنى غبن است كه خود را خدا مىگويد .

( 52 ) - ب : كه او با كسى فراز آيد . ج :

كه او كسى فراز آيد . د : كه او كسى فراز آيد هيچ‌چيز نامد .

( 53 ) - ( 53 ) - ب : ندارد .

( 54 ) - الف : و اين چه مىكرد .

( 55 ) - ب : و شيخ الاسلام گفت .

( 56 ) - الف : كوبسى . ب ، د : گويى .

( 57 ) - ج : و نفسى فراز آيد . د : فراز آمد .

( 58 ) - ج : فرا نيامده .

( 59 ) - الف : هيچ‌چيز نيابيد . ب : هيچ‌چيز .

( 60 ) - ب ، د : بسته است . ج : و كس را در آن سخن نيايد .

( 61 ) - ج : « كه » ندارد .

( 62 ) - الف : و چشم و جايى شديد به خيرجه شدندى . ب : و جاى ديگر شدى به خيرجه . ج : چشم و حال ديگر به خيرجه .

( 63 ) - الف : الحمد خواندى و بدمدى .

ج : الحمد برخواند .

( 64 ) - ب : وقتى كسى .

( 65 ) - الف : « بود » ندارد .

( 66 ) - ب ، د : راست مىخوانى و ايدر بر .

ج : و ايدر بر .

( 67 ) - د : « كه » ندارد .

( 68 ) - الف : من از خرقانى الحمد الهمد للّه شنيدم . ج ، د : الهمد للّه شنيدم .

( 69 ) - ب : الحمد نمىدانست .

( 70 ) - ب ، د : بوده .

( 71 ) - ب : درويش و سيد . ج ، د : و خداوند .

( 72 ) - الف : « است » ندارد . ج : به گازيارگاه ما در قبر است . د : به كار بارگاه ما .

( 73 ) - ب ، د : خواجه عبد اللّه .

( 74 ) - الف : ترا فرنشانند .

( 75 ) - د : كه ترا .

( 76 ) - ج : و مرا فرونشانند .

( 77 ) - ب : پسر ذهل .

( 78 ) - الف : كه فرونشانند . د : من درنشانند كه تو فروننشانند .

( 79 ) - الف ، ج : امير خراسان وى را . ب :

وى امير خراسان بود وى را .

( 80 ) - ب ، د : به قلاة . ج : به قلاه .

( 81 ) - ج ، د : بردند و در طاقى كردند و در برآوردند تا آنجا برفت .

( 82 ) - ب ، د : « كه » ندارد .

( 83 ) - ب ، د : سيد بوده .

( 84 ) - ب ، ج ، د : و صاحب كرامات در تاريخ .

( 85 ) - ب : « هراة » ندارد .

( 86 ) - ب : قبولى .

( 87 ) - ب : كردى . د : كرده بود .

( 88 ) - ج : گفتم .

( 89 ) - الف ، د : روزگار برآمد .

( 90 ) - ج : و وى را بس هرات بود و قبولى بود عظيم . د : رئيس هرى بود .

( 91 ) - د : در معامله .

( 92 ) - الف : او اثر مىكرد . ج : او اثر كرد .

( 93 ) - ب : خواجه عبد اللّه .

( 94 ) - الف ، ب ، د : ببايد رفت .

( 95 ) - الف : به حوالى جان كن كه سخن .

د : به حوالى جايى كه مىخواهى .

( 96 ) - الف : و پدر هايوركان بود . ب :

والى شهر بود و بر زهادت و توكل بود . ج : و پدر هريوكان بود .

( 97 ) - الف : مىكرد . ب : تيمار خلق مىبرد و شهر . ج : تيمار خلق و شهر .