طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٩

اختلاف نسخه‌ها

( 85 ) - ب ، ج ، د : اينك بگفتم .

( 86 ) - الف : بو سعيد ايد . د : وار از علم كفج و كدو مىبايد فردا ابو سعيد آيد .

( 87 ) - د : « فرا » ندارد .

( 88 ) - الف : مىگويد مىدهد و يكى بىاندام‌تر . ب : مىدهد . د : و يكى بىاندام‌تر .

( 89 ) - د : اين چيست .

( 90 ) - د : كه بو عبد اللّه مولى گفت .

( 91 ) - الف : كودكان به سر وى . ب ، د :

كودكان پس وى درآمدند .

( 92 ) - ب ، ج : وى گفت . د : مولى اوايد مىگفت .

( 93 ) - الف : خود گذار . ب : اى دوست خود عبد اللّه بگدار . د : خود گدار را مولى مىگوى .

( 94 ) - ب : + كه .

( 95 ) - د : ورا هركه .

( 96 ) - د : اين جوانمرد را در ديده .

( 97 ) - ب : و آن آن آيد كه .

( 98 ) - د : وقتى كه گرسنه بود وى را آرزو بود كه .

( 99 ) - الف : در آن گيشامار به خفت . ب :

در آن گسنامار به خفت . د : به خفت در آن كشنامار .

( 100 ) - الف ، ج : بر كران شرف كه . د :

بر آن شرق كه .

( 101 ) - ( 101 ) - د : ندارد .

( 102 ) - الف ، د : فراگذشت . ب : از آن وى آنجا .

( 103 ) - د : « ديد » ندارد .

( 104 ) - ب : گفت كه وى گرسنه شايد بودن . ج : گرسنه شايد بودن . د : وى شايد گرسنه بود .

( 105 ) - الف : دو نان تازه گرم .

( 106 ) - الف : و بر آن پارهء دوشاب و بياورد در زير . ب : بر آن كرده و بياورد .

( 107 ) - د : + و برفت .

( 108 ) - ب : كه آرزو برد . د : كه آرزوى او بود .

( 109 ) - ب : روى بوى كرد گفت . د : و گفت .

( 110 ) - الف : كاركت .

( 111 ) - ب : يعنى كار از عنايت برد . ج ، د : كه از عنايت بود .

( 112 ) - الف : هيچ‌چيز دو نشود . ب : هيچ حيرت در نشود . ج : هيچيزت درنشود .

د : به توك اين كارك .

( 113 ) - الف : هيچ‌چيز ببايد و فرا . ب :

يعنى كه به طلب ما و جهد ما . ج :

هيچ‌چيز نيايد و فرا هيچ نرسيم . د :

نيابد و فرا هيچ نرسم .

( 114 ) - ب ، ج : به كسى .