طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٥

اختلاف نسخه‌ها

( 85 ) - د : ثورى را ديدم به خواب .

( 86 ) - ب : به درخت مىشد و گفت . د : از درختى به درختى مىپريد .

( 87 ) - د : پسر عيينيه .

( 88 ) - ب : كمتر .

( 89 ) - الف ، ج : پديد آيى .

( 90 ) - د : كه گروهى را ديدم .

( 91 ) - ب : « يعنى » ندارد .

( 92 ) - ج : هلاك شدند . د : بيشترى هلاك شدند .

( 93 ) - ب : مه باشند . د : به نزديك خلق آن .

( 94 ) - ب : كه قبول دارند و جاه و دنيا دارند .

( 95 ) - ج : او مه باشد . د : آن مه باشد .

( 96 ) - ج : + همه .

( 97 ) - الف : او آيد . ب : قوم آيد . ج :

دروايد .

( 98 ) - الف ، ب ، ج : آيد .

( 99 ) - ب : او آيد . د : اوئيد .

( 100 ) - الف ، ب : آيد .

( 101 ) - الف : مسيره از نشابور پير بوده .

ج : از نسابور پير بوده . د : از نيشابور .

( 102 ) - ج : ملامتى نيسابور رفت .

( 103 ) - ب : ديگر خادم بازو آنجا وى را .

د : يا به كارى يك خادم بازو و وى را آنجا قبول افتاد .

( 104 ) - د : پديد آمدند .

( 105 ) - الف : از آن رنج مىبود .

( 106 ) - د : و خواست .

( 107 ) - الف : خلق با وى . ج ، د : خلق عظيم با وى .

( 108 ) - ب ، ج : فرا رفتن ايستادند . د :

« و با وى فرا رفت استادند » ندارد .

( 109 ) - الف : پرسيدند از خادم كه ايشان كيانند . ب : پرسيدند از خادم كه ايشان كه‌ايد . د : كه اينان كه‌اند .

( 110 ) - د : به خدمت شيخ مىآيند .

( 111 ) - ب : به بالايى آمد . د : صبر كرد و چيزى نگفت تا به بالا برآمد و باد مىجست .

( 112 ) - ج : به سر راه و باد مىجست به زور چون به سر بالا رسيد شلوار باز كرد . د : باد مىجست عظيم چون به سربالا رسيد ايزار باز كرد .

( 113 ) - د : و بول كرد تا همه .

( 114 ) - ب ، ج : پليد كرد . د : جامه‌هاى وى و ايشان پليد شد .

( 115 ) - د : « و آن خود » ندارد .

( 116 ) - ب : معامله . د : احسنت اين شيخ و اينت معاملت .

( 117 ) - ب : مريد داشت بيرون آمده بود .

د : و آن يك مريد با وى مىرفت .

( 118 ) - ب : دل پرافكار . ج : كه اين قوم چه بود .

( 119 ) - د : قومى مريدان به ارادت تازه .

( 120 ) - الف : با وى مىآيند تبرك و خدمت را . ب : و خدمت وانگر او چه كرد .

ج : با او مىآيند . د : با او مىآيند به تبرك و خدمت نگر چه كرد .

( 121 ) - الف ، ب : تا آب آمد . د : وى مىرفت تا به آب رسيد همچنان .

( 122 ) - د : با مرقع در آب رفت .

( 123 ) - الف : بشست و بيرون . د : بشست و بيرون آمد .

( 124 ) - د : و فرا راه ايستاد .

( 125 ) - ب ، د : باز كرد و خادم .

( 126 ) - الف : و فتنه و شغلى بزرگ . ب :

آفتى اندان عظيم . د : و چندان فتنه بزرگ .

( 127 ) - الف ، د : به اين مقدار بولى .

( 128 ) - د : باز كردم و اين به .

( 129 ) - ب ، ج : ايشان چه به كار آيند .

د : به چه كار آيند .

( 130 ) - ب : جز آنكه مردم . ج : جز زان كه مردم . د : جز زان كه مردم را رعنا كنند و معجب .

( 131 ) - د : از مايهء تو خورند .