طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٤

اختلاف نسخه‌ها

( 8 ) - ب : از مشايخ در طريقت و بعلم توحيد .

( 9 ) - الف : بود .

( 10 ) - الف : شيخ الاسلام گفت شاگرد شبلى بود . ب : شاگرد شبلى آيد و شبلى را جزو شاگرد نبوده . ج : جززو شاگرد نبود . د : و شبلى را جز او شاگرد نبوده .

( 11 ) - ب : سخن شنو آن بسيار بودند سخن شنيده‌اند از وى اما . د : بسيار بودند سخن شنوده‌اند اما .

( 12 ) - ب : برده . د : ميراث وى او ببوده .

( 13 ) - ب : جز شبلى نبوده . ج : جز ز شبلى .

د : جز شبلى نيست در كار دور .

( 14 ) - د : گفت انت ديوانهء مثلى .

( 15 ) - ج : همتاى يكديگر بوده‌اند .

( 16 ) - ج باآلت‌تر بوده و حصرى . د :

همتاى يكديگرند در همان سال برفته‌اند از دنيا اما ابن خفيف به‌آلت‌تر بود و حصرى .

( 17 ) - ج ، د : به باطن‌تر بود . د : در حاشيه :

شيخ الاسلام گفت كه من فرا شيخ احمد حاجى گفتم كه از حصرى هيچ‌چيزى ياد دارى ؟ گفت من با شيخ شاه در حصرى شديم چيزى نبود از خوردنى .

شيخ مىگفت : نحن دوابك سيدى اعلف دوابك سيدى و دست برهم مىزد .

شيخ الاسلام گفت نه در آن نگر كه به علف حاجت داشت در آن نگر كه بجز ازو حاجت هم نداشت .

( 18 ) - الف : عراق بود . ب : عراق آيد .

( 19 ) - الف : واشما ربانى بود كه سر كار .

ب : ربانى آن بود كه سر كار . ج : سر كار فراوا نداد . د : سر كار فردا داند داد .

( 20 ) - ج : برفته از دنيا روز . د : برفته در روز .

( 21 ) - ب : آدينه فى ذى الحجة المذكور .

د : در ماه ذوالحجه . . .

( 22 ) - ب ، د : وى گفته .

( 23 ) - ب : لا ينزعج ازعاجه .

( 24 ) - الف : گفت :

( 25 ) - الف ، ب : الصوفى وحده وجوده - د :

وجده و وجوده .

( 26 ) - الف ، ثم يزولون الشيوخ . ج : ثم يزورون .

( 27 ) - الف : ثم يقفون .

( 28 ) - ب : شيخ الاسلام گفت كه بو الحسين برقى سيد بوده . د : شيخ ابو الحسن بو معتمر رفى .

( 29 ) - د : « شيخ » ندارد .

( 30 ) - د : و متعرض .

( 31 ) - الف : و واحد فتى بوجده . ب : و واحد فنى فى وحده . د : و واحد فنى .

د : در حاشيه : شيخ ابو اسحاق ايوب گويد كه از اسرار اللّه بدل دوستان او يكى آنست نزديك من كه از اخيار نبى تا به نزديك خويش از اشرار نبى . و شيخ الاسلام گفت كه ابو سعيد الاعرابى گفت : رياكارترين مردمان كسى است كه اعمال نيك پيش مردمان ظاهر مىكند و اعمال بد كه از وى حاصل مىآيد به حضرت آنكه هو اقرب اليه من حبل الوريدست مىبرد و از مردمان نهان مىدارد يكى را همت بهشت ابد و يكى را دوست . من فداى اويم كه همه همتش اوست .

( 32 ) - ب ، ج : بوالحسن شمعون . د : كه با ابو الحسن سمعون .

( 33 ) - د : كه وى استاد .

( 34 ) - ج : رنجه داد .

( 35 ) - ب ، ج ، د : رنجه نباشى .

( 36 ) - د : « بود » ندارد .

( 37 ) - ب : بوده است . د : از « وى از مشايخ » تا « شيخ الاسلام گفت كه » ندارد .

( 38 ) - ب : بكند . د : كند .

( 39 ) - ب : « او سبع » ندارد .

( 40 ) - ج : ابن شمعون .

( 41 ) - الف : درد بود . د : صاحب كلام بوده مذكر بود .