طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٥١٧

اختلاف نسخه‌ها

( 63 ) - د : « كل يوم هو فى شان » ندارد .

( 64 ) - د : « كه » ندارد .

( 65 ) - ب : ليكن . د : اما همه .

( 66 ) - د : ابو بكر همدانى گفت .

( 67 ) - ب ، ج ، د : به چيزى كس نكنى .

( 68 ) - ج : به سر تو . د : اگر چيزى .

( 69 ) - ب ، ج ، د : آرند منع نكنى .

( 70 ) - ب ، ج ، د : و چون بستانى جمع نكنى .

( 71 ) - الف : گويد كه .

( 72 ) - د : ابو بكر كفشيرى .

( 73 ) - ب : نان پر برزده . ج : نان پر زده .

د : پرايدزده آرزو كرد و باقلى او .

( 74 ) - ب ، ج ، د : شنيدم .

( 75 ) - ب : گفت اين نه كرامات است .

( 76 ) - ج : پيغار است . د : بيعارست . و در حاشيه مطالب زير را آورده است :

شيخ الاسلام گفت همه عيش‌ها در بىعيشى است همه توانگريها در درويشى است . دانى كه زندگانى خوش كدامست ؟ آن‌كس كه هميشه بىنام است و از حق بر دل وى پيام است بر زبان و دل او ذكر دوست بر دوام است ، دنيا او را دامست و عقبى او با نظام است و از هر دو او را مولى تمام است ، دنيا او را دامست و عقبى دانه و او مشغول نه به دام نه به دانه كه اللّه سر او مىداند . شيخ الاسلام گفت هرچه ازين باب از ديگرى شنوى قبول كن و هرچه از خويشتن‌بينى انكار كن .

( 77 ) - د : شيخ الاسلام گفت كه .

( 78 ) - ب ، ج : تشنه شده بود . د : او را جام از آسمان فروگداشتند .

( 79 ) - ب ، د : « آن » ندارد .

( 80 ) - الف : نخورم عرانى دارى كه مرا .

ب : نخورم مگر اعرابى دارى كه مرا سيلى زند و مرا شربت آب . د : مگر كه اعرابى مرا سيلى زند و شربتى آب .

( 81 ) - ج ، د : و اگرنه .

( 82 ) - ج : « آن » ندارد .

( 83 ) - الف : يعنى كرامت ظاهر . د : ايمن نيست .

( 84 ) - الف ، د : كرامت .

( 85 ) - د : كرامت .

( 86 ) - د : بود از مكر و غرور خالى نبود .

( 87 ) - ج : با آن .

( 88 ) - الف ، ب ، د : ترا به آن .

( 89 ) - ب ، ج ، د : بازگذارند .

( 90 ) - ج : از كرامات مكرم . د : معطى پسنده است و از كرامت مكرم .

( 91 ) - الف ، د : كرامت . ب : و گفت كرامت .

( 92 ) - د : موى از خمير .

( 93 ) - الف : آن خود به بار آيد . ب : نثار آيد .

د : مى رد كرده‌اند او خود نثار آيد .

( 94 ) - د : شيخ ابو عبد اللّه خفيف گويد كه يكى از شاگردان .

( 95 ) - ج : شيخ بو بكر . د : من گفت كه .

( 96 ) - ج : نوجوان . د : آمده بود و قوالى .

( 97 ) - الف : شيخ عبد اللّه . د : شيخ ابو عبد اللّه .

( 98 ) - د : شيخ ابو عبد اللّه گويد كه شنيدم آنجا پرسيدم كه وى را چه .

( 99 ) - ب : + شعر . د : اين بيت .

( 100 ) - الف : عاش منقصا .

( 101 ) - ب : پس گرد . ج : آن كودك را گسيل كرد گفت بس گرد . د : آن كودك را كسى گفت پس ازين گرد اين قوم .

( 102 ) - د : ابو عبد اللّه .

( 103 ) - ب : اشنانى را در گور كردند .

د : و ابو بكر .

( 104 ) - الف ، د : گفت كه .

( 105 ) - د : در آب افتد .

( 106 ) - ب : + شعر . د : در دوستى رفتن است .

( 107 ) - الف : الى ان مت البيتان . ج : انى ان مت البيتان . د : انى ان مت الابيات .

انا ان مت و الهوى حشو قلبى