طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٥

اختلاف نسخه‌ها

گيرد و جز به حق ننگرد تا به قطيعت و جدائى مبتلا نگردد .

( 28 ) - ب : گفت كه كرامات فروش تا وى را قبول بود . ج : گفت كه كرامات فروش تا مرا قبول كنند معزول است .

( 29 ) - الف : و كرامت خر . ب : ارچه . د :

و كرامات خوار .

( 30 ) - د : و راى اين .

( 31 ) - الف : خوش‌ايد .

( 32 ) - الف : خود از كرامت مه وى كرامت كرامات است . د : خود از كرامات وى كرامات كرامت است .

( 33 ) - ب : گويد .

( 34 ) - ب : محمد الحلال . ج : تيناتى . د :

ابو الخير تيناتى .

( 35 ) - د : كجا مىروى .

( 36 ) - ب : روى فرا روى كنى . د : چرا نه به كنج باز ننشينى .

( 37 ) - ب : تو نبيند .

( 38 ) - د : ابو الخير .

( 39 ) - د : « نام » ندارد .

( 40 ) - ب : و وى را گفت بود كه .

( 41 ) - الف : سلام گوى .

( 42 ) - د : + كه .

( 43 ) - ب : در خانهء تيناتى . د : ابو الخير تيناتى .

( 44 ) - ب : « به » ندارد .

( 45 ) - د : گفتم به مكه .

( 46 ) - ب : اللّه چيزى شما را داد .

( 47 ) - ب : نيكو بنداشتيد .

( 48 ) - ب ، ج ، د : پراكند .

( 49 ) - چرا سروقت گيريد و به آن باز نشيند .

( 50 ) - گفت مريدى پيش ابو القاسم .

( 51 ) - ج : دستورى خاست . د : كه سفر شوم .

( 52 ) - ب : گفت كه نرود . ج : پير گفت كجا مىروى . د : پير گفت چرا روى گفت آبى كه نرود .

( 53 ) - ب : و حسن گويد خود دريا . ج : از « پير گفت تا نگردد » ندارد . د : خود چرا دريا نباشى كه نرود و تيره نگردد .

( 54 ) - ب : حسن گويد كه خادم . د : ابو الخير تيناتى .

( 55 ) - ب : گفت كه و عليك السلام گفتم كه با فرشتگان . ج : با فريشتگان مىگوئى .

( 56 ) - ج : گفت كه يكى . د : گفت نه يكى .

من .

( 57 ) - ب : گدشت بر من . د : گذشت بر من .

( 58 ) - ب : « كه » ندارد .

( 59 ) - پيرى بود نام زهير بكير .

( 60 ) - ب : عالم بود . ج : به رمله عالم بوده و مصنف . د : و مصنف .

( 61 ) - تنگ وقت بود مرد جليل بود .

( 62 ) - ب : او گويد به . ج : او گفت كه .

( 63 ) - د : نمىآيد .

( 64 ) - د : مگر آنكه به .

( 65 ) - ب ، ج : در خواب .

( 66 ) - الف ، د : جوق‌جوق .

( 67 ) - ب : اين همه كه ديدى . ج : مرا گفتند اى پسر بكير . د : مرا گفتند اى پسر بكير اين همه كه ديدى .

( 68 ) - ب ، ج : يك‌تن نيست از عرب . د :

يك‌تن از عربست .

( 69 ) - ب : مىشناسم . د : گفت كه من سيزده ابو الخير شناسم .

( 70 ) - ج : « همه » ندارد .

( 71 ) - الف : بودند و سيدان جهان .

( 72 ) - ب : چون بو الخير تيناتى و . . . پسين آيد . د : ابو الخير تيناتى و ابو الخير عسقلانى و ابو الخير حمصى و ابو الخير مالكى و ابو الخير راعى و ابو الخير حبشى پسين ابو الخيران‌ايد .

( 73 ) - د : مى فخر كرديد به ديدار ابو الخير .

( 74 ) - د : به مكه مجاور بوده ابو الخير عسقلانى .

( 75 ) - الف : يعنى كه صوفيان .

( 76 ) - ج : كه شيخ .

( 77 ) - ب : و زردى بر روى لون برون داده .