طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٧

احمد بن السرى 34

بود از وى مگر خاطر سوخته و گداخته . مريدى 19 وى را گفت : اى شيخ ، مسئله .

گفت : بپرس . گفت : هل تلحق الاسرار ما تلحق الصفات ؟ قال : لا اعلم ان 20 اللّه اقبل على الاسرار فحملها و اعرض عن الصفات فمحقها 21 . ثم انشأ يقول 22 :

أ هكذا صيرنى * قفر قفار الدمن

ازعجنى عن وطنى * غربنى شردنى

حتى اذا غبت بدا * و ان بدا غيبنى

واصلنى حتى اذا * وصلته واصلنى

يقول ما تشهد لا * تشهد او تشهدنى 23

2 - شيخ الاسلام گفت كه : نورى وقتى از سفر دراز بازآمده بود ، سوخته 24 و گداخته ، باز نمىشناختند ، گفتند : چونى ؟ گفت :

كما ترى صيرنى * قفر قفار الدمن 25

اذا تغيبت بدا * و ان بدا غيبنى 26

يقول ما تشهد لا * اشهد او يشهدنى 27

3 - مىگوئى كه : فرا ديد ناى نايم ، مگر كه فرا ديدارى 28 !

4 - وقتى در مسجد 29 خود آمد در پس جنازه‌اى گريخت كه دخيل درآمده بود . با خود گفت كه 30 : چندان سفر كه من كردم ، سى سال سفر كردم 31 و در جهان بگشتم ، كس مرا نشناخت ! هاتفى آواز داد : يا با الحسين 32 ، هيچ محقق ترا نديد كه ترا نشناخت ، اما ترا دريغ داشتيم كه كسى در تو 33 بندد يا تو در كسى بندى .

5 - شيخ الاسلام گفت : چنان كه خواهى مىباش كه تلبيس ترا قوت است . و :

احمد بن السرى 34

احمد بن السرى 34

بوده مروزى ، كنيت ابو حامد از اصحاب بو عثمان 35 حيرى است 36 ، و محمد فضل بلخى ديده ، و رقيق 37 دل بوده و مولع به سماع .

1 - بو عمر و نجيد 38 گويد كه احمد 39 سرى از بو عثمان پرسيد كه : سماع چيست ؟ گفت : مستمعان سه‌اند : مريد است 40 ، و عارف ، و مستقيم . پس تفسير كرد 41 :