طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٥

اختلاف نسخه‌ها

بلند شده بود .

( 31 ) - ب : ار خرقانى بجاايد . ج : برجائيد .

د : گفت كه ار خرقانى .

( 32 ) - د : محمد قصاب .

( 33 ) - ب : فرستاديد كه وى شما را سودتر دارد از خرقانى كه خرقانى .

( 34 ) - ب : مريد ازو بهره كم . د : مريدان را از وى بهره كمتر بودى مگر منتهى .

( 35 ) - الف : مريدان را مه بود . ج : « به » ندارد .

( 36 ) - د : فرا من گفت .

( 37 ) - ب : به رحمت و عفو و گريه گويند بيش فرا صفات نبينند . د : بيش و را صفات .

( 38 ) - ج ، د : و معاملهء .

( 39 ) - د : در ذات .

( 40 ) - الف : با معطى است نه به عطا و هرچه ازو حجاب‌اند ازو و همه هم است . ب : حجاب آيد ازو و همه هم آيد . د : و هرچه جز ازو حجابند ازو و همه هم‌اند .

( 41 ) - د : بجداده .

( 42 ) - ب : بو عبد اللّه خيامى در شيخ . د :

بو عبد اللّه خياطى در شيخ ابو العباس شد .

( 43 ) - ب : بو العباس قصاب چيزى بگفت .

د : شيخ ابو العباس .

( 44 ) - الف : آن روز شب چيز نگفت . ب :

چيز نگفت . ج ، د : آن روز و شب .

( 45 ) - ج : بر وى فتاد .

( 46 ) - الف : بندهء اوم به مسلمانى مولى محمدم . ج : بندهء اوام به مسلمانى مولى محمدم .

( 47 ) - ب : برنشستم بر درويشى . ج : برنشستم بر درويشى دعواى ام نيستى .

د : دعوىام نيست كه .

( 48 ) - الف ، ب : جوامردى . ج : جوانمردى .

( 49 ) - د : شيخ الاسلام گفت كه وى آن از آن گفت كه مصطفى حقيقت در شريعت .

( 50 ) - الف : شريعت بهانه بود در حقيقت .

د : شريعت بهانه است در حقيقت .

( 51 ) - ب : شيخ الاسلام گفت كه گاه‌گاه بو الفارس . ج : گاه‌گاه شيخ الاسلام گفت كه بو الفارس . د : شيخ الاسلام گفت كه بو الفارس .

( 52 ) - ب ، ج : افتاده است . د : قحط افتاده .

( 53 ) - الف ، د : شيخ سبب آنجا فرستاد .

ب : آنجا فرستادى .

( 54 ) - ب : باران آمدى .