طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٨

ابو العباس بن عطا الآدمى 2

4 - سئل ابن عطاء 26 : ما افضل الطاعات ؟ گفت : ملاحظة الحق على دوام الاوقات .

5 - شيخ الاسلام گفت كه : بو العباس عطا گفت 27 : ار نيارى كه دست درو زنى ، دست در دامن دوستان او زن 28 .

6 - وى گفته 29 در تفسير يميتنى ثم يحيينى « 1 » گويد 30 : يميتنى عنه 31 ثم يحيينى به .

7 - از وى پرسيدند كه : مروت چيست ؟ گفت : ان لا تستكثر للّه عملا 32 .

8 - لابن عطاء 33 :

اسامى بنفسى ذلة و استكانة * الى الخلة العلياء 34 من جانب الكبر

اذا ما اتانى الذل من جانب الغنى * سموت 35 الى العلياء من جانب الفقر

* * * و له ايضا 36

اذا صد من اهوى صددت عن الصد * و ان حال عن عهدى اقمت على العهد 37

فما الوجد الا ان يذوب عن الوجد * و يصبح فى جهد يزيد على الجهد 38

9 - سئل ابن عطاء ، ما الادب ؟ فقال : الوقوف مع المستحسنات 39 و هو ان تعامل 40 مع اللّه سرا او جهرا ، و انشد :

اذا نطقت جاءت بكل ملاحة * و ان سكنت جاءت بكل جميل 41

10 - شيخ الاسلام گفت كه : ادب آن است كه به 42 اللّه تعالى معاملت 43 درگيرى ، از پاى آب و خاك و رعونت نفس 44 برخيزى ، نگوئى 45 كه : من و كرد من ، گوئى كه او و عنايت و توفيق او 46 .

11 - شيخ الاسلام گفت ، كرم اللّه وجهه ، كه : شيخ بو العباس ارزيزى 47 گفت كه بو الحسين عبادانى 48 گفت كه : من و درويشى به رمله 49 آمديم ، شش روز برآمد ، چيزى نخورده بوديم ، روز هفتم يكى درآمد ، دوپاره 50 زر آورد يكى مرا داد و يكى يار مرا . من آن خود فرادادم . گفتم : چيزى آر تا بخوريم 51 ، او آن خود

( 1 ) قرآن ، شعرا / 81 .