طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٣١٥

اختلاف نسخه‌ها

( 6 ) - د : ابو عبد اللّه .

( 7 ) - الف : به اين سبب .

( 8 ) - د : گفت .

( 9 ) - الف ، ج : او گفت كه .

( 10 ) - د : از وى كه .

( 11 ) - د : اولياء را در ميان خلق گفت .

( 12 ) - ج : اندكىء اعتراض .

( 13 ) - ب ، ج ، د : به ايشان .

( 14 ) - ب : بر زاهد ايشان و فاجر ايشان .

( 15 ) - د : گفته .

( 16 ) - د : بعد از اين قسمت مطالب زير را در حاشيه آورده است :

روزى شبلى در بيمارستان شد طبيبى را ديد نشسته داروى بيماران مىفرمود - . فرا شد و گفت داروى درد گناه چيست ؟ طبيب فروماند .

ديوانه‌اى نشسته بود گفت بيا شبلى تا منت جواب دهم . شبلى نزد او رفت .

وى گفت : بيخ نيازمندى و برگ پشيمانى و تخم شكيبائى در هاون توبه كن و به آب چشم بساى و به دعايش مرهم كن و اندر پاتلهء پرهيزكارى افكن و آتش محبت در زير او برافروز تا به جوش آيد و اندر قدح اميد افكن آنگه بگوى يا رب خطا كردم در وقت و ساعت عفوت كند . شبلى متحير بماند . گفت اى دوست اين سخن ديوانگان است . گفت يا شبلى من ديوانه از صحبت خلق‌ام .

( 17 ) - الف : بو عبد اللّه جاوباره . ب : جاوياره همدانى . ج : الهمدانى . د : ابو عبد اللّه .

( 18 ) - ب : مرد بزرگ .

( 19 ) - الف : جاوباره نام است . ب : نام ديهى است . د : نام جاى است .

( 20 ) - الف : « اوايد » ندارد . ب : گفتند اوست .

( 21 ) - ب : بماند وى را احتلام .

( 22 ) - ب : نشورد .

( 23 ) - ب : « بلا » ندارد .

( 24 ) - د : نخورم .

( 25 ) - ب : « وى را » ندارد .

( 26 ) - الف ، ب : بخور هر ساعت .

( 27 ) - ب : « بخور » ندارد .

( 28 ) - الف : جاوباره گويد فرا .

( 29 ) - ب : فرا شيخ زقاق . د : شيخ ابو بكر زقاق .

( 30 ) - الف : به آن .

( 31 ) - الف : داند او از تو بنه‌شورد و ازو تو بنه‌برد . ب : داند و از تو .

( 32 ) - ب ، ج : گفت قدس اللّه روحه كه .

( 33 ) - الف : درست ايد كه آدمى مجرى . ب :

كه آدمى مجرى . د : ديدن و دانستن درست آيد .

( 34 ) - الف : نيكوى .

( 35 ) - ب : مگر عيبى كه دينى . د : مگر كه عيب دينى .

( 36 ) - ب : آن جرم باشد .

( 37 ) - د : چشم بدان فراز كنى .

( 38 ) - الف : جرمى باشد . ب : جدا و آدمى .

ج ، د : جدا باشد .

( 39 ) - ب : كفور و ظلوم و جهول است .

( 40 ) - ب ، ج : گويد رحمه اللّه . د : امام شافعى گويد رحمه اللّه كه .

( 41 ) - ب : كه ترا با وى مدارا . د : كه تو به او مدارا .

( 42 ) - ب : گفت هركه كه . ج : گفت هركه .

د : گفت معنى هركه .

( 43 ) - ج : و خطا آيد . د : و خطايى آمد .

( 44 ) - ب : عذر بايد خواست كه وى نيك كند ترا شكر . ج : عذر بايد خواست و اگر وى نيك كند ترا شكر . د : عذر بايد داد و هرگه وى نيك كند .

( 45 ) - الف : نه دوستى بود و صحبت .

( 46 ) - د : يحيى معاذ را گفتند كه .

( 47 ) - ب : كه تا تا كه پيوندم .

( 48 ) - الف ، ب : بيمار گردد .

( 49 ) - ب : و اگر از تو . ج : و گر از تو .

د : به عيادت تو آيد و اگر از تو