طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٠
اختلاف نسخه‌ها
صاعقه بارد .
اختلاف نسخه‌ها
اختلاف نسخه‌ها
( 1 ) - ب ، د : « رضى اللّه عنه » ندارد .
( 2 ) - الف : شيخ مغرب بود . ب : شيخ مغربست از . د : شيخ مغرب‌ايد از .
( 3 ) - ب : به مكه رفتند . د : به مكه برفته‌اند .
( 4 ) - د : فراپيش مظفر .
( 5 ) - الف : و همه بجمله بر مكه . ب : و همه جمله بر مكه .
( 6 ) - الف : « رحمهم اللّه » ندارد .
( 7 ) - ب : بعبد له ، د : ابو عبد اللّه .
( 8 ) - ب : هيچ فتا . ج : نديدم . د : هيچ‌وقتى نديدم .
( 9 ) - ب : برخواند شعر . از اينجا به بعد دنبالهء مطالب درج به مقدار پنج صفحه افتادگى دارد .
( 10 ) - الف : سنا برقى .
( 11 ) - الف : يلمع لى من . ب : لم يزل طمع لى .
كشف الاسرار مانند متن . ( ج 5 / 104 ) .
( 12 ) - ب : بكرد و بازگشت . د : و بانگ چند بكرد .
( 13 ) - الف : احمد بن الحوارى . د : احمد ابو الحوارى .
( 14 ) - ب ، د : عرون بن الوثابة .
( 15 ) - ب : كنيت ابو الاصبع به مكه شيخى بوده . د : كنيت او .
( 16 ) - الف : شمار به من .
( 17 ) - ب : و يكباره فروگداشتند . د : و يكباره فراگداشتند .
( 18 ) - ب ، د : از هراة .
( 19 ) - الف : مرد صاحب .
( 20 ) - الف : هر كى او را گفتندى . ب : هركه كه وى را گفتندى فلان .
( 21 ) - الف : وى گفتى . ب : بمرد گفتى حصل ما .
( 22 ) - ب ، د : گفته .
( 23 ) - ب : شيخ بو عبد الرحمن . د : شيخ با عبد الرحمن صابونى زيادت كرده .
( 24 ) - ب : گفت يمنح و يمدح . د : كرده و يمنح و يمدح .
( 25 ) - ب ، د : بود به مغرب .
( 26 ) - د : سفيد شدى .
( 27 ) - ب : « كه » ندارد .
( 28 ) - ب : آگاهى .
( 29 ) - ب : بر تو هم بگرديدى . د : حال تو برهم بگردد .
( 30 ) - د : و ميمون .
( 31 ) - ب : حكى عنه انه . د : معه جواب و كان .
( 32 ) - ب : + كه .
( 33 ) - د : + بود .
( 34 ) - ب : گويد كه .
( 35 ) - الف : حس شنيدم . د : بان شدم .
( 36 ) - الف : سعدون مجنون ديدم .
( 37 ) - الف : از آن گور نشسته .
( 38 ) - د : فراوى شدم و سلام .
( 39 ) - الف ، د : و عليكم السلام عطا .
( 40 ) - الف : گفت عطا .
( 41 ) - د : ام بعثر من فى القبور .
( 42 ) - الف : گفتم به استسقاء .
( 43 ) - ب ، د : « است » ندارد .
( 44 ) - الف : من آن ترا بخواهم . د : خواهى من آب ترا بخواهم .
( 45 ) - الف : باران در استاد . د : باران باريدن گرفت گفت .
( 46 ) - الف : تا تربند مرو كه تا نتربند نبايد شد . ب : تا بزنند بمرو ما بزنند .
د : كه تا بترنند .
( 47 ) - عطاى سلمى .
( 48 ) - از زهاد بصره بود سيد وقت خود بيمار بود در آفتاب خفته .