طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

اختلاف نسخه‌ها

بكوشى و آن را پاداش و جزا نجوئى ، و از خود بنه‌پسندى . و وا خلق : به عيب كه 142 از خود دانى بنيفكنى 143 و بر خود فضل دهى ، و برادران خود را به از آن خواهى كه خود را ، و عيب ايشان را عذر و تأويل جويى 144 و جرم به‌سوى خود افكنى 145 و تسويل نفس خود و آرايش وى بنه‌پذيرى 146 .

34 - نكته 147 : الفتوة ان لا تشهد 148 لك فضلا و لا ترى لك حقا .

قال ابو بكر الشبهى 149 : الفتوة حسن الخلق و بذل المعروف .

قال ابو العباس 150 الدينورى : ليس يبلغ الانسان 151 الى مراتب الاخيار الا بالصدق 152 و كل وقت و حال خلى عن الصدق فباطل .

و انشد 153 :

ما احسن الصدق فى مواطنه * و الصدق فى كل موطن حسن

35 - قال ابو القاسم الرازى 154 المقرى : الفتوة روية فضل الناس بنقصانك .

اختلاف نسخه‌ها

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) - د : مشايخ البغداد .

( 2 ) - ب : جليس الجنيد .

( 3 ) - ب ، ج ، د : و طاطا .

( 4 ) - ب : فقال له ابو جعفر .

( 5 ) - ب : فى حهة وجهة به غير الواو . د : فى وجهة .

( 6 ) - ب ، ج ، د : شريح .

( 7 ) - الف ، ج : امام وقت خود وى را . ب :

امام وقت خود بود او را . د : امام وقت خود بوده و او را .

( 8 ) - ب ، ج : بر كنار مجلس .

( 9 ) - ب : بگدشت .

( 10 ) - ب : كسى گفت وى را كه . د : او را گفتند چون .

( 11 ) - ب ، ج : ديدى يعنى جنيد را .

( 12 ) - ب : ان بهذا الشيخ صولة ليس بصولة .

( 13 ) - الف : « كه » ندارد .

( 14 ) - الف : دربان نبود . ج : دروان نبود .

د : پيكى و دروان .

( 15 ) - الف : ترا به آن .

( 16 ) - الف : آن چيست .

( 17 ) - ب : او كه به علم كار . د : عالم بوده .

( 18 ) - ب : و عزت .

( 19 ) - الف : فى المراثيه . ب : « فى المراثى » ندارد . د : للحلاج فى المراثى لنفسه .

( 20 ) - ب ، ج : ابغى .

( 21 ) - ب : ما مطلت .

( 22 ) - الف ، ب : سحائب المجد .

( 23 ) - ب : ابحر الحلم .

( 24 ) - ج ، د : الغيب ام فى شاهد القدم .

( 25 ) - د : « انار اللّه برهانه » ندارد .

( 26 ) - الف : وقت جنيد با ذو النون .

( 27 ) - ب : فرا مليح بغدادى رسيد . ج :

فرا فليج مجنون بغدادى رسيد . د : فرا فلج مجنون بغدادى .