طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٤

اختلاف نسخه‌ها

( 94 ) - الف : و خلق بر هرچه جز از حق همه در . ب : جزو حق در حجاب است و از حق . ج ، د : جز ز حق در .

( 95 ) - الف : و حق دل را آنگاه متحقق گردد . د : و آنگاه حق دل را متحقق گردد .

( 96 ) - الف : هرچه جز حق همه ناديده گردد .

ب : ناديده‌ور كرد .

( 97 ) - ب : « پس حق ديده‌ور گردد » ندارد .

د : پس حق را ديده .

( 98 ) - د : « و » ندارد .

( 99 ) - ج : عز و جلّ .

( 100 ) - د : عن الاخلاص مقدم علم اخلاص است .

( 101 ) - الف : + من قبله علم الحقيقة .

( 102 ) - الف : « اند » ندارد . ب : علمى داده‌اند . ج : و ديگرى را علم داده . د :

و يكى را علم .

( 103 ) - الف : و ديگر را علم داده‌اند غيبى .

ب : علمى داده‌اند غيبى . د : و يكى را .

( 104 ) - الف ، د : علم سه است . ب : سه آيد .

( 105 ) - د : گويد يكى را علم .

( 106 ) - الف : بيان كند كه يكى . ب : بيان گويد يكى . د : بيان گويد يكى .

( 107 ) - الف : ديگر را علم . ب : ديگر را علمى داده‌اند .

( 108 ) - ب ، د : ترجمان غيب .

( 109 ) - ج : و حكم .

( 110 ) - د : از اينجا تا « و قال الجنيد » ندارد .

( 111 ) - الف : پنج است . ب : پنج آمد .

( 112 ) - ج : « و علم حقيقت » ندارد .

( 113 ) - الف : علم عادت شويد . ب : عادت شوند .

( 114 ) - ب : نشوند .

( 115 ) - الف : الغيب بربكم .

( 116 ) - الف : و علم الخبر و علم الايمان و علم الخصوص و هو علم .

( 117 ) - ج ، د : و قال الجنيد .

( 118 ) - الف ، ب ، ج : و قال الحريرى .

( 119 ) - الف ، ب : يستعمل .

( 120 ) - ج : عن طعمه .

( 121 ) - ب : + انشدنا .

( 122 ) - ب ، ج : قديتهر . د : قد تبهه .

( 123 ) - الف : طورا ا يغيبنى .

( 124 ) - ب : موجوده ، ج : مشهوده .

( 125 ) - الف : كل مغنى يخطر . د : يغنى الوجود .

( 126 ) - ب : اطرحتنى .

( 127 ) - ب : پس از اين ابيات مطالب مربوط به « توحيد ياديست از حق » را آورده است .

( 128 ) - د : از جنيد پرسيدند كه .

( 129 ) - ب : « مى » ندارد .

( 130 ) - ب ، ج ، د : كه مىرفت .

( 131 ) - الف : كه ازين علوم سخن . ب :

مانده كه ازين علم سخنى گويد . ج :

مانده در دنيا كه . د : هيچ‌كس نيست در دنيا كه ازين علوم سخن گويد .

( 132 ) - الف ، ب : گفت .

( 133 ) - ب : است در بغداد . د : بغداد او را جنيد .

( 134 ) - د : برخواست .

( 135 ) - ب : شكر بكرد . د : شكر كرد اللّه تعالى را و جان بداد .

( 136 ) - الف : « كه » ندارد .

( 137 ) - ج ، د : سرى فرا دوستم .

( 138 ) - الف ، ج : بايستاده بود . ب : نيك بايستاده . د : مىگفت مرا گفت .

( 139 ) - ب : شكر چيست اى پسر و توكل چه بود . د : و توكل چه بود .

( 140 ) - د : « كه » ندارد .

( 141 ) - الف : روز بود . ج ، د : گفت كه .

( 142 ) - الف ، ب ، ج : تو از اللّه نصيب زبان تو بود .

( 143 ) - ب : د : بنشينى بالله بىتيمار .

( 144 ) - الف : بىجستن بود و .

( 145 ) - د : علت ايد .