طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١٩٣

ابو الحسين نورى 1

متعبدان هزار هزار سال .

22 - وقتى نورى گفت سمنون را ، امام محبت ، كه : از دوستى سخن گوى 83 .

سمنون گفت 84 : از دوستى او ترا ، يا از دوستى تو او را 85 ؟ گفت : از دوستى او مرا 86 .

سمنون گفت : طاقت ندارى ، و نه در آسمان و زمين چيز و كس . نورى گفت : دى .

همه روز با خضر مىگفتم 87 و دوست مىشنيد و مىپسنديد ، يا نه زبان من خشك گرديد .

23 - شيخ الاسلام گفت كه : نورى از وجد مىگفت و سمنون از رشك .

24 - سمعت شيخ الاسلام ، رضى اللّه عنه 88 ، يقول : سمعت ابا القاسم بشر بن محمد بن عبد اللّه بن عبيد اللّه الخطيب ، الصوفى ، السياح 89 ، الابيوردى فى رجب سنه اربع عشرة 90 و أربعمائة ، يقول : سمعت ابا على المغازلى الاصم البغدادى بالاهواز 91 و كان اتى عليه مائة سنة ، يقول : سمعت ابا الحسين النورى ، يقول 92 :

يناجيك سر قام فى القلب قائمه 93 * على فوت قلب فيك ضلت عزائمه

اذا رمت عقد الشىء منى حللته * و تعقد ما تحلله 94 سرى فتبرمه

فكيف احتيالى بالذى انا طالب 95 * اذا كنت خصما بالذى انت حاكمه

25 - قال النورى : الذكر ما غاب الذاكر فى الذكر .

26 - و قال الشبلى : الذكر ما لا ذكره .

27 - و قال ذو النون . الذكر وجود المذكور .

28 - و قال النورى ، حلاوة الوصول ممزوج بمرارة الانقطاع .

29 - و سئل النورى عن نعت 96 الفقير المتحقق فى فقره ، فقال : السكون عند العدم ، و البذل و الايثار عند الوجود 97 .

30 - و قال النورى : نظرت يوما الى النور ، فلم ازل انظر اليه حتى صرت ذلك النور .

31 - نورى گفت كه : معصيت 98 خداوند ، تهمت طاعت است ، و طاعت خداوند تهمت معصيت .