طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١٧٨

فى مناجاته

هر نزديكى كه در جهان ، تو نزديك‌ترى از آن 25 .

با جوينده 26 ى خودى ، و از وى نيستى نهان .

* * * 7 - هرگز پيش منزل و پس 27 راه كه ديد ؟

هرگز پيش يافت و پس جستن كه شنيد ؟

هرگز پيش از دوستى 28 به دوست كه رسيد ؟

آرى ، آن كس كه مولى وى را با خود سروكار گزيد .

* * * 8 - آنكه گفت كه : ترا يافتم ، وى از خودپرست 29

نه به غايب حاضر جويند 30 ، و نه به نيست هست .

هركه ترا يافت ، ترا ديد ، و هركه ترا ديد از چشم خود بيفتيد .

كه من مرا حجابم ، از خود در عذابم

بيهوده مىشتابم 31 ، به نيست من چه يابم ؟

* * * 9 - الهى ، ترا به چه چيز جويم ، كه توئى و بس ،

نه در پيش من چيز ، و نه وراى تو كس 32 .

* * * آنچه من مىجويم 33 ، از من فرومايه‌تر است ،

از هنگام 34 و نشان يافت تو بيشتر است .

* * * كه گيتى در ملكوت تو كم از يك موى ،

پس با پيدائى تو جستن 35 را چه روى ؟

* * * 10 - جوينده‌ى تو به خويشتن همداستان است 36 ،