طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١٦٦

فى مناجاته :

كه او وجود 64 را جاى ندارد ، موجود را چون دارد ؟ از بهر آنكه او به او يافته ، لاف بمانده . يجد اللّه و وجد اللّه ، لوجدوا اللّه 65 ،

* * * 27 - بگفتش كه : من ياوند 66 ، يافت حق چه بود ؟ كه به او او را يافت بود .

ترا بگويد كه يافت چه بود ؟ يافت : رجاى 67 ، پس روى رجا .

* * * 28 - علم فرا يافت رسيد كوتاه كشت ، او كه كوشيد كه از قعر يافت سخن گويم ، بيراه گشت .

زبان تا زنده آمد كه از يافت سخن گويم 68 مى كوتاه گشت 69 ، متكلف كوشيد كه از قعر يافت سخن گويم ، بيراه گشت .

الا من خطف الخطفه « 1 » مگر اشارت ربوده ، از جاى ربوده 70

از اشارت به رمز عبارت :

فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ « 1 » ،

اشارت بگفت 71 و آتش در جان زد و خانه‌فروش در جهان زد 72 .

* * * 29 - هرگز كس ترا نيافت ، مگر كه تو از پس در رسيدى 73 ، و كس ترا به جستن يافت 74 ؟ مسكين او كه به طلب شتافت .

* * * 30 - سؤال از جنيد :

ان اللّه لا يرضى للعالم 75 حتى يجده فى العلم ، درين طريق علم نبود ، اين طريق يافت است ، يافت را عيان بود . نام علم برين طريق از اللّه رحمت است تا فاز و توان

( 1 ) قرآن ، صافات / 10 .