طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨

اختلاف نسخه‌ها

( 55 ) - د : خال مرقع در وى پوشيد .

( 56 ) - ج ، د : و همو گويد كه .

( 57 ) - الف : آنگاه ندايش داد به تفصيل رياضت . ب : آنگاه تدنس داد .

( 58 ) - د : هم سهل گويد .

( 59 ) - در نسخهء الف بالاى اللّه « گفتن » اضافه شده است .

( 60 ) - د : نيامد .

( 61 ) - د : هم سهل گويد شبى .

( 62 ) - الف : كه نفس زنم . ج ، د : شدم گفتم كه .

( 63 ) - ب : همهء آسمان از ستاره نوشته . د :

همه آسمان پرستاره نوشته .

( 64 ) - ب : بگريزد .

( 65 ) - ج : « كه » ندارد .

( 66 ) - الف : وقتى در شدم در سهل . . . طشت ديد . ب : به عبدلهء سايلى . . . زاهد ايام خود بود . د : و عبد اللّه سالمى وقتى درشد .

( 67 ) - د : در آن مىسوخت چون آن بديد .

( 68 ) - الف : باز به خود آمد . ب : باز جا آمد .

( 69 ) - ب : او را گفت .

( 70 ) - الف : چه شدىت .

( 71 ) - ب : در خلوتگه كه .

( 72 ) - الف : خالى باشند . ج ، د : خالى بود .

( 73 ) - الف : مگر كه نشائى . ب : در ايشان مشو .

( 74 ) - ب : طوبى دوستان را كه او .

( 75 ) - الف : نور يافت در طلب . ب : دوست يافتش نور يافت و اگر در طلب بميرد شفيع يافت . ج : بميردش . د :

بميرادش .

( 76 ) - د : « كه » ندارد .

( 77 ) - ب ، د : و خلق و بيماران .

( 78 ) - ب ، د : و خلق به دو شفاعت خواستندى و خود را . د : و خلق به دو شفاعت خواستندى و خود را نه .

( 79 ) - ب ، ج : مردى بر سهل . د : مردى بر سهل آمد گفت .

( 80 ) - الف : لختى در . ب . در چوبينهء كن به من آر رفت . د : فراخ است لختى بسر خرما كن به من آور وى رفت .

( 81 ) - ج : پارهء خاك از آن مواضع خود .

د : پارهء خاكى از آن .

( 82 ) - الف ، ب : و در آن افكند . ج : سر آن بپوشانيد . د : سر او .

( 83 ) - الف : و به وى .

( 84 ) - ج : برد و فروخت . د : او برد و .

( 85 ) - د : تو نگر .

( 86 ) - د : كه دانى كه .

( 87 ) - الف : + از آن حد . ب : سهل از آن علت ولايت يافته بود . د : سهل آن ولايت از آن بواسير يافته بود .