طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١٣٧

اختلاف نسخه‌ها

درست‌تر است .

( 13 ) - ب : گفت آنكه ترا علمى دهد .

( 14 ) - ج : دهد اخلاص ، د : و يا عمل دهد اخلاص .

( 15 ) - ب : و يافتن و ديدار صحبت دهد با نيكان و ترا قبول ندهد . ج : كنى و صحبت دهد با نيكان و ترا قبول ندهد .

د : كنى و صحبت نيكان دهد و قبول ندهد .

( 16 ) - ج ، د : از « شيخ الاسلام گفت » تا « به بهشت رسيدن » ندارد .

( 17 ) - الف : بو عبد اللّه بوذ گفت . ب : به عبدلهء بو ذهل مرا گفت .

( 18 ) - الف : نيك‌بختى ( در مورد اول در نسخهء الف در متن هو است كه بالاى آن نيك نوشته‌اند و گويا مراد معنى هو بوده است ) .

( 19 ) - در الف در حاشيه و با قلمى ديگر آمده است .

( 20 ) - ب : و ترا .

( 21 ) - ب : + كه .

( 22 ) - الف : به دوست به رسيدن شناخت .

( 23 ) - الف : پيوستن شناخت .

( 24 ) - الف : « قدس اللّه روحه » ندارد . د :

+ العزيز .

( 25 ) - الف : بدبختى روشن‌تر . د : هيچ نشان بدبختى روشن‌تر .

( 26 ) - الف : در زيادت اى در نقصان . ب :

روز بترى هركه نه در زيادتى در نقصان . ج ، د : بترى هركه نه .

( 27 ) - د : و هم سهل گويد : كل وجد لا يشهده الكتاب .

( 28 ) - ب : و سهل گويد كه . ج : و سهل گفته فتنه . د : و هم سهل گفته فتنه .

( 29 ) - الف : « علم » ندارد .

( 30 ) - ب : وقتى .

( 31 ) - د : سهل بن عبد اللّه .

( 32 ) - ب : و قال عمرو بن سالم .

( 33 ) - ج : عرفت سهلا من .

( 34 ) - ب : يقوم بالليل .

( 35 ) - الف : يناجى ربه . ب : ربه و هو .

( 36 ) - ب : قال اخبرنا ابن باكويه . ج ، د :

قال ابن باكويه .

( 37 ) - ب : الشيرازى ، اخبرنا احمد . ج :

قال احمد . د : قال ابن احمد بن عطار الرودبارى .

( 38 ) - ب : الرودبارى عن احمد . ج : قال احمد بن بقاء . د : قال بن احمد .

( 39 ) - ب : در متن : يعقوب و در حاشيه ايوب .

( 40 ) - ب : و قال .

( 41 ) - الف : سهل بود . ب : سهل است .

( 42 ) - ب : و حكايت در خبر وى و روايت .

د : در جزوى .

( 43 ) - ج : « كه » ندارد .

( 44 ) - ج ، د : بوده .

( 45 ) - ب : تغير افتاد در شست سال .

( 46 ) - ب ، ج ، د : گويد كه .

( 47 ) - ب : نيوفتد . ج ، د : نيفتد .

( 48 ) - ب : سهل است .

( 49 ) - الف : « سهل از وى روايت كند » ندارد . د : سهل ازو روايت كند .

( 50 ) - الف : الهى مرا برهان ده كه خاموش با تو گويم و كه گويا بم از آن تو و به تو گويم . ب : و چون گويم از آن تو . ج : الهى برهانى ده كه خاموش بم يا با تو گويم و كه گويم از آن .

د : الهى برهان ده كه خاموش بم يا با تو گويم و كه گويم از آن .

( 51 ) - الف ، ب : به شب نخفتى . د : بنه‌خفتى با .

( 52 ) - د : با خويشتن مىگفت و در خال مىزاريد كه مرقع در من پوش .

( 53 ) - الف : پيرى آمده به بصره . د : پيرى به بصره آمد و خال .

( 54 ) - الف : دعويست وقت آن او را . ب :

بلايى است . ج : كه وى را نه در وقت .

د : كه وى را نه وقت .