طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ١١٠

اختلاف نسخه‌ها

شرك بود .

( 24 ) - الف : به رسيدن مىبايد . ج : به رسيدن مىبايد . د : پرسيدن مىبايد .

( 25 ) - ب : او را روح و بوشن نبوده . ج :

متمكن بود او را بوح و بوش نبود امر معروف و نهى . د : نبوده و امر و نهى .

( 26 ) - ب : فرقت او را . ج : فرقه وى را بديرفته‌اند . د : وى راز پذيرفته‌اند .

( 27 ) - الف : وطن تو تا كجاست گفتا آه زير عرش . د : و او را گفتند .

( 28 ) - ج : « من » ندارد .

( 29 ) - د : « من » ندارد .

( 30 ) - ج : سرنجام .

( 31 ) - الف : موسى را كه . د : غريبى من وطن .

( 32 ) - الف ، ج : حريرى .

( 33 ) - ب : عجز ما از دريافت يافت است .

الف : يافتن است .

( 34 ) - ب : مىگويند سيد .

( 35 ) - الف : خود رند است . ب : خود زندقه است .

( 36 ) - الف : از پس از آدميان . ب : او آيد از پس از آدميان . ج ، د : ار از پس آدميان .

( 37 ) - ب : از پس از اهل . ج : وار از پس اهل . د : احمد عربى صلى اللّه عليه و آله و سلم وار از پس اهل .

( 38 ) - د : « ايد » ندارد .

( 39 ) - الف : بو بكر را شكر .

( 40 ) - د : هر دو مرا گفتند .

( 41 ) - الف : بيرون مىآمد و مىشنيدند از .

ب : صدر وى بيرون . ج : صدر وى بيرون مىآمد و مىشنيدند از . د : از استخوان سينهء وى بيرون مىآمد و مىشنيدند - .

( 42 ) - ب « و » ندارد .

( 43 ) - الف ، ج : و ما خرجت الا . ب : ما ذكرتك الا من غفلة . د : و ما حرمت الا .

( 44 ) - الف ، ب : مگر از غفلت . د : و هرگز نپرستيدم .

( 45 ) - ب : بو موسى .

( 46 ) - ب : بايزيد گويد كه .

( 47 ) - ب : بر آن گدشتم . د : برآن بگذشتم .

( 48 ) - د : الدبيلى از اصحاب ابى يزيد است .

( 49 ) - الف : استاد الحكمة .

( 50 ) - ب : قولها .

نسخه د : در حاشيه دارد :

ابو موسى دبيلى گفت كه از بايزيد پرسيدم كه توكل چيست ؟ گفت : تو چه مىگوئى ؟ گفتم : مشايخ گفته‌اند كه اگر از چپ و راست همه مار و اژدها باشد سر تو حركت نكند . گفت : اين سهلست و ليكن اگر اهل دوزخ همه را در عذاب بيند و اهل بهشت را همه در نعمت و ميان ايشان به دل تميز كند ، متوكل نباشد .

( 51 ) - الف : موسى گويد . ب : بو موسى . د :

ابو موسى گويد كه .

( 52 ) - ب ، ج : به تو چگونه است .

( 53 ) - الف : فروتر آى و رسيدى . ب :

فروتر آ رسيدى . د : از خود فروتر آى .

( 54 ) - ب : يافتن را عزيز است . فرا اللّه شناختن را .

( 55 ) - د : راه به او يك .

( 56 ) - الف : از خود درگذشتى به او رسيدى .

ب : شيخ الاسلام گويد از .

( 57 ) - ب : باخرزى گفت . د : اللّه تعالى را .

( 58 ) - ب ، ج ، د : بنده كى به تو رسد .

( 59 ) - ب : آنگه .

( 60 ) - الف : نه به خويشتن از خويشتن بمبرادا ، ته به خويشتن از خويشتن بمبوشاد . ج ، د : ترا به خويشتن از بمكناد ترا به خويشتن از خويشتن بميراد ترا به خويشتن از خويشتن بمپوشاد .

( 61 ) - الف چيزىايد . د : چيزى آمد .

( 62 ) - د : كه چون .